is toegevoegd aan uw favorieten.

Stemmen voor waarheid en vrede jrg 32, 1895 [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE HEDENDAAGSCHE CONFESSIONEELE PARTIJ.

vigen — de ééne kudde onder den éénen Herder in strijd is, als ware men bevreesd om ook maar iets van het afzonderlijk karakter der nauwkeurig omlijnde gereformeerde kudde te zullen inboeten.

Voor kort werd ons aangetoond, hoe in den Ariaanschen strijd een enkele letter, in het woord „homo(i)ousios" ingevoegd, den Zone Gods uit de goddelijke wereld in die der geschapen geesten verplaatste. En zeker zulke gevallen kunnen zich voordoen. De stipte nauwkeurigheid , waarmede van confessioneele zijde de spelling Heere voor Heer, die in den tijd onzer Psalmberijming algemeen was losgelaten, thans, waar het God en den Heiland betreft, weder wordt in acht genomen, zou bijna doen denken dat men in deze weglating der slot-e in het woord Heere ook misschien de kiem heeft ontdekt van gevaarlijke ketterijen , gelijk trouwens het daarmeê medegaande deel der gemeente reeds een onherroepelijk oordeel heeft uitgesproken over allen, die deze spreekwijze niet volgen, hoewel onze vaderen ook van menschen, zooals van den Apostel Philippus en den Landvoogd Pilatus het woord HeerE bezigden. Nu zijn wij er natuurlijk niet tegen dat men wederzijds voor dreigende gevaren waarschuwe. Maar wij durven toch den wensch uiten, dat de 20 eeuw ons geene toekomst brenge, waarin dergelijke Schibboleth's nog verder gaan heerschen en de zich noemende gereformeerden in onze kerk zich zoozeer van het overig deel der belijdende broederen afsluiten, dat dit, zij het ook tegen hunne oorspronkelijke bedoeling, op eene nieuwe scheuring moet uitloopen.

En zoo is het ook met het door de Confessioneelen zoo zeer gewenschte herstel van het Dordsche Kerkrecht, waarbij dan vooral de Besturen moeten wegvallen. „Kerkelijke geschillen" — zoo schrijft gij in verband met uwe beschouwing van de organisatie van 1816 — en gij be-