is toegevoegd aan uw favorieten.

Stemmen voor waarheid en vrede jrg 33, 1896 [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DÈ PROFEET VAN FLORENCE IN DE LETTERKUNDE.

Had ik zoo mijn plaats vastgemaakt in Florence, dan nam ik mij voor groote dingen te doen in Italië en buiten Italië, door middel van de grooten der aarde, met wie ik vriendschap had gesloten en die ik geraadpleegd had over zaken als die van het Algemeen Concilie. Bij welslagen had ik verdere maatregelen genomen. Had het Concilie plaats gehad, dan zou ik de Christelijke vorsten hebben opgewekt, vooral buiten Italië , om de ongeloovigen te onderwerpen. Ik wilde niet zelf cardinaal of paus worden, want ik zou zonder paus te zijn de eerste man in de wereld zijn geweest door het gezag, dat ik had geoefend en den eerbied, die mij bewezen werd. Had men mij paus gemaakt, ik zou het aangenomen hebben, maar het schijnt mij toe dat zulk een werk te leiden iets grooters is dan de pauselijke kroon te dragen; want een man zonder deugd kan paus zijn, maar zulk een werk, als ik voorhad, eischt een man van uitnemende deugd." Ziedaar de oude eerzucht „al kon ik grooter worden dan Caesar", maar gelukkig hij, wiens eerzucht zoo hoog gaat en zoo rein is.

En de andere herinnering is een moderne. Het wordt van een der von Humboldts verhaald, hoe deze gezegd zou hebben: Lees mij op het oogenblik, dat ik sterven ga, een paar regels Grieksch voor, al zijn ze uit den catalogus der schepen in de Ilias; met die goddelijke klanken valt het heengaan niet zwaar. Ziedaar een woord naar het hart van Florence's humanisme.

Gelukkig hij, die in den geest van een Savonarola dit woord aldus zou omkeeren: Geen paar regels, slechts één woord heb ik noodig. , Ja, ook een Grieksch woord, maar niet van de klassieken, een woord van den Christus Gods : rsTs?,£ijTai — Het is volbracht!

Rotterdam, Maart 1896. Dr. H. M. van Nes.