is toegevoegd aan uw favorieten.

Limburg's jaarboek jrg 29, 1923, no 3/4

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een herinnering.

fèl e Sr°ote wereldoorlog was ten einde, de vreese-

1 lijkste, die in de geschiedrollen vermeld staat.

I piPJ En zie onze zuiderburen, door ons als broeders p' -^l in bange tijden gesteund en geherbergd, wierpen begeerige blikken noordwaarts, en stemmen, talrijke en invloedrijke stemmen, gingen er op, die vorderden een gedeelte van het eigendom hunner noordelijke helpers, een deel van Limburg en van Zeeland: De ondankbaren! Maar daar klonk het spontaan en geestdriftig: „Wij willen Limburg hou'en". J) En op vergaderingen met enthousiastische sprekers, bij betoogingen te Roermond, Maastricht en veel andere plaatsen, bij petitionnement van tienduizenden onderteekenaars, sprak Limburg den bijna unaniemen wensch uit Nederlandsch te blijven, een wensen even innig als de verontwaardiging groot was, en niet enkel in ons gewest, maar in heel het land. Gevolg: een grootsche landsbetooging in het Gebouw voor Kunsten en Wetenschappen te 's-Gravenhage op 4 Februari 1919. De zaal gevuld met autoriteiten in den lande, in de hofloge Hare Majesteit onze geëerbiedigde Koningin met Prinsesje, Prinsgemaal en Koningin-Moeder en vele Hofdignitarissen, op het podium de phalanx der- Koninklijke Mastreechter Staar, eerbiedig opblikkend naar hunne Beschermvrouwe; én schooner dan ooit, want hartelijker, klonken de bezielende

i) Muziek van Henri Tijssen, woorden van J. W. Snackers.