is toegevoegd aan uw favorieten.

Letterkundig magazijn van wetenschap, kunst en smaak, 1820 (Mengelstukken), no 2

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

WANDELING NAAR HET GRAF VAN MIJNEN VADER. $5

verlaten en vaarwel te zeggen, Ik ftond dan op, en wierp nog eenen weemoedigen blik op de grafplaats, welke ik misfchien nimmer zal wederzien, en zeide toen: „Slaap zacht, eerwaardige grijsaard! dierbare „ vader ! — Slaap zacht! Gods liefde waakt over uwe ,, asch, om u eens, in den fórtgtlen morgen der wes, reld zalig te doen verrijz.in, en u bij dien jezus, dien gij meer dan vijftig jaren gepredikt hebt, eeuwtge heerlijkheid te doen genieten. Zacht zij uw „ doodflaap! zalig uw ontwaken ! — — Nu ging ik heen. Ik had eenen mij heiligen ptfgt volbragt. Ik had bij het graf mijns vaders geknield; in had eenen traan aan zijne gedachtenis gewijd; ik had gedachten des doods gedacht, en lesfen der wijsheid voor mij

zeiven daar opgezameld. ■ Ik ging dan heen, en

zeide met den Duitfchen dichter claudius met geheel mijn hart:

Friede fei urn diefen Grabe her, Sanfter Friede Gottes ! ach! fie haben Jinen guten Mann begraben, Und mir, mir war Er mehr! Iraufte mir von Segen diefer Mann, Wie cin milder Strom aus besfern IVelten» Und ick kann- 's Ihm nicht vergelten

Was Er mir gethan. Er entschlief, fie gruben Ihn hier tin. Leifer, füsfer Trost von Gott gegeben , Und ein ahnden von dem ew'gen Leben

Duft urn fein Gebein, Bis Ihn jesus Christus, gros und hehr, FreiiTidlich wird erwecken : Ach ! fie haben Efnen guten Mann begraben , Und mir, mir war Er mehr!!...

Nu had ik het graf mijns vaders en de bouwvallen der kerk verlaten. en ftond geheel alleen op het eenzaam kerkhof. Eene menigte grafheuvels verhieven D 4 zich