is toegevoegd aan uw favorieten.

Het sportblad; Officiëel orgaan van den Nederlandschen Voetbalbond jrg 16, 1908, no 22, 29-05-1908

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET SPORTBLAD.

5

Noorden zal bezoeken. Nu wordt elke reis, als 't eenigszins mogelijk is, uit de aanwezige adelborsten een elftal gevormd, terwijl dikwijls in 't elftal een officier medespeelt. Deze elftallen behooren echter niet tot de adelborsten voetbalvereniging A. F. en H. O, hoewel er dikwijls natuurlijk eenige spelers uit het 1ste elftal der A. F. en H. O meespelen in het z g.n. Frieslandelftal, n 1. als zij in aanmerking komen om de zomer- of de herfstreis te maken. De overige spelers van het Friesland elftal worden gekozen uit de andere adelborsten, welke niet in 't 1ste of 2de elftal der A F. en H. C. spelen. Natuurlijk loopt de sterkte der elftallen bij de verschillende reizen uiteen, toch slagen we er meestal in een tamelijk stevig elftal bijeen te btengen. Het elftal voor de zomerreis is altijd sterker dan dat van de herfstreis, doordat meestal onze spelers op het Instituut gevormd worden en slechts zelden een goede tweede klasssr onder de pas aangestelde adelborsten te vinden is, hoewel hierop natuurlijk uitzonderingen zijn.

Het Friesland-elftal van dezen zomer is als volgt samengesteld:

adelb Wijnmalen (doel) links, a. de Bruyne (back) a. Willen stija (back) a. Choullet a. Zahn a. d'Aller a. Jager a. Tnomson a. Veenenbos a. v. Eenden[burg, luit. t/z 2de kl. Vlielander Hein.

23 April arriveerde Hr. Ms. „Friesland" te Port Mahon en direct werden onderhandelingen aangeknoopt met den president v/d. voetbalvereeniging rEl Minorca" de kampioen v/h. eiland Minorca. Veel hulp ondervonden we hierbij van een onzer officieren die alles voor ons in orde bracht en een tweetal wedstrijden voor ons arrangeerde n.m.1. een wedstrijd tegen het z.g.n. „Frieslandéquipe" der Mahonsche voetbalclub, een elftal dat naar onzen kruiser vernoemd is, daar eigelijk de komst van H. M. „Friesland" in deze haven, verscheidene jaren achtereen, het voetbal hier zoo populair gemaakt heeft, en een tweeden wedstrijd tegen het 1ste elftal der Mahoneezen voor welken wedstrijd de vice-consul van Nederland de heer Estela een zilveren plaat met inscriptie uitloofde. Direct werd begonnen met oefenen en toen we ons Zondag 26 April opstelden waren we tamelijk aan elkaar gewend.

Het terrein was keurig afgezet, doch als voetbalveld bijna totaal ongeschikt. Het was een groot rotsachtig keihard veld, bezaaid met puntige steenen, terwijl we bovendien grooten last ondervonden van de fel schijnende zon, die ons gewoon verblindde. Een reusachtig aantal toeschouwers waren opgekomen, naar schatting een drieduizendtal, wat op een stad van 20,000 inwoners een mooi succes genoemd mag worden.

Onder het publiek merkten we verschillende autoriteiten op, waaronder ook onze commandant. Ook de geheele état-major woonde den wedstrijd bij, terwijl de muziekkapel van H.M. Friesland luister bijzette. Onze tegenpartij was het „Friesland equipe". Wij verliezen den toss en spelen tegen zon in wat op dit witte

veld al bnzonder ongut stig was.

Direct na den aftrap namen we het spel in handen en spoedig blijkt het dit wij de sterksten zgn. Het schijnt dat de Spanjaarden wat bang voor ons zijn, want van inloopen

geen sprake. Onze voorhoede knoeit in 't begin wat, doch al spelend wordt het samenspel beter en keer op keer wordt het Spaansche doel in gevaar gebracht. Op onze helft komt de vijandelijke voorhoede alleen sporadisch, doch onze achterhoede stuit alles.

Doelpunten kan echter niet uitblijven. Weldra scoort VecnenboB no. 1 door een slechten uittrap op te vangen en keihard in te zetten. Hij herhaalt dit eenige minuten later, terwijl van Eendenburg met een boogschot van de linker wing voor no. 3 zorgt. Daarna gaat de rust in. Na de rust spelen we met de zon in den rug en zijn nu geheel meester van het spel. Zahn in de middenlinie en do Brugne achter zorgen ervoor dat de Spanjaarden geheel op hun eigen helft, ze leveren schitterend werk. Langzaam wordt de score opgevoerd tot 10—0, waarvan Veenenbos er 6 op z'n rekening nam, van Eendenburg 2, Vlielander Hein 1 en Jager 1. Aan 't slechte schieten is het te wijten dit er niet meer goals gemaakt worden.

Zoo eindigde de wedstrijd met 10—0 in ons voordeel. Het Spaansche elftal bestond meest uit spelers, die niet meer dan 3 jaren voetbal routine hadden. Na afloop werden we door de Spanjaarden allerhartelijkst onthaald en zeer ingenomon met onzen eersten welstrijd gingen we naar boord terug. Deze wedstrijd was een voorwedstrijd voor den grooten strijd om de zilveren plaat tegen het le elftal van „El Menora" welke op Woensdag 29 April plaats had. Vol moed trokken we tegen l uur 's namiddags weer naar de Esplanada zooals het voetbalveld alhier genoemd wordt. Zooals den vorigen Zondag stond het publiek weer vierdik langs de lijnen, politie zorgde voor de orde, hetgeen echter niet noodig was, want zelden heb ik een publiek gezien zoo ordelijk en fair als 't Spaansche publiek te Port Mahon, daarbij toch enthousiast. Onze verschijning werd met handgeklap begroet door een menigte even groot als Zondag, hoewel het nu werkdag was. Voor deze gelegenheid was ons tenue wit shirt met op de linkerborst een rood wit blauw schildje, blauwe broek.

De Spanjaarden waren geheel in 't wit en stelden zich als volgt op:

Suiters (doel), Rafael Pallicer, Orsila, Pons, Hauer, Merquida, Fernandez, Fidalgo, Uhler, Puerta, Uhler Jr. Onze opstelling was als gewoonlijk. De burgemeester, de vice-consul, de kolonel en overige officieren woonden tot ons groot genoegen den wedstrijd bjj, bovendien waren onze Jantjes met hunne blauwen kragen in grooten getale opgekomen om ons aan te vm*3n.

Het terrein was weer keurig afgezet, we waren als 't ware geheel ingesloten door een kleurige gonzende menigte, waaronder we menig paar mooie oogen opmerkten.

Precies om 4 uur floot de scheidsrechter en onder 't handgeklap van 't publiek trapte de Spanjaarden af. 't Bleek nu dat we met een veel betor elftal te doen hadden dan Zondag, doch in 't schieten waren beide elftallen der Mahonneezen even slecht. Alles samenspel, tot vhk voor den goal, totdat een het verknoeit.