is toegevoegd aan uw favorieten.

Het sportblad; Officiëel orgaan van den Nederlandschen Cricketbond, Nederlandschen Athletiek-unie en verschillende bonden en clubs jrg 23, 1915, no 9, 04-03-1915

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET SPORTBLAD,

11

den effectieven doelman. Dit is natuurlijk niet met zekerheid uit te maken. Zeker is het dat H.B.S. aan het tactische, kalme spel van Van der Wilk voor een goed deel de overwinning heeft te danken. Want de beide achterspelers knoeiden op sommige oogenblikken verschrikkelijk, waardoor zijne taak allesbehalve benijdenswaard werd.

Ia de middenlinie bleek Vreeswijk een zeer bruikbare fpil te zgn. Hij onderbrak herhaaldelijk het samenspel tusschen Vos en Buitenweg en stelde zich bjj den eersten aanval zeer tactisch op. Ik voor mij verkies dezen speler boven Garster, die te wild en te onbesuisd te werk gaat.

Synja speelde ditmaal in de voorhoede op de links-binnen plaats. Natuurlijk maakte hij van die gelegenheid dankbaar gebruik om naar hartelust te drijven en te pingelen. Meermalen gelukte het hem na heel wat gepruts den bal vrij te spelen en dan bleek zgn schot gevaarlijk te zijn. Van het tweede doelpunt, door Jopie Van der Sprong gemaakt, was hij de zedelijke vader.

Overigens speelde de voorhoede der kraaien zeer ontactisch; de linkervleugel was beslist onvoldoende.

Het eerste doelpunt, dat eigenlijk niet gemaakt werd, ontstond doordat Vernooy bij een aanval van Van der Sprong uitliep en bg de bots!ng viel. De kleine H.B.S.'er wist echter den bal te behouden en schoot op het verlaten doel,, waar Gillesan het leder nog juist voor de lijn, met de handen stopte. De scheidsrechter constateerde bljjkbaar, dat de bal de doellijn was gepasseerd en kende H.B.S. een; punt toe.

Tot de rust bleef de stand 1—0.

In de tweede helft zgn de aanvallen van U.V.V. zeer gevaarlijk, doch leveren niets op, terwijl H.B.S. zooals hierboven gezegd door toedoen van Sycja den voorsprong vergroot en ten slotte met 2—0 de overwinning behaalt.

Het geluk was ditmaal wel aan de zijde der kraaien.

Het Vaderland brengt het bericht, dat de Hanenburgers van plan zgn, als zg op de laatste plaats van de ranglijst big ven, de kampioen van afdeeling B (Ajax of A.F.C.) uit tenoodigen om de degradatiewedstrijden te spelen.

Ik vraag mg af waartoe dit moet dienen. Zullen de Hanenburgers, indien zg dezen wedstrgd verliezen, vrijwillig afstand doen van het eerste-klasseschap ?

Of wil Quick, door de tweede-klassers te slaan, aantoonen dat zij werkelijk in de „Groote Westelijke" thuis hoort?

Naar mijne meeoing kan slechts een negatief resultaat worden bereikt. Wast al wordt deze wedstrgd door Quick gewonnen, dan wordt daarmede niet het bewijs geleverd, dat zij eerste klasfahig is, maar wel dat de kampioen der afdeeling B, dit in nog mindere mate blijkt te zgn dan de Hanenburgers.

Ik zeg maar: Blauwwitten waagt je niet verder in de kan, wij allen weten jullie krachten op de juiste waarde te schatten.

Haarlem—Hercules. 1—0. Hercules verscheen geheel volledig aan den Schoterweg om te trachten na het gelijk spel in Utrecht het thaES tot een overwinning te brengen. Haarlem is eveneens volledig mat Visser in het doel voor den naar Indië vertrokken van Eak. De belangstelling van het publiek was niet bijzonder groot, wat ten deele wel aan hel uiterst ongunstige weer te wijten was. Bovendien behoefde men geen hoogstaand voetbal te verwachten. Alleen kon het een spannende strijd worden, daar op het ranglijstje al heel weinig verschil tusschen beide partijen was.

Op het reglementaire uur doet scheidsrechter Bomeijn den wedstrgd beginnen, waarbij de roodbroeken het eerBt van den heyigen wind mogen profiteeren.

Reeds dadelijk bleek dat Haarlem voorloopig wel de aanvallende partg' zou zijn, maar even spoedig bleek ook, dat niet iedere speler wist hoe hg eigenlijk in zoo'n' storm den bal moest behandelen. Heel wat keeren werd het leder maar op goed geluk aan de leiding van den wind toevertrouwd, die den bal nu juist niet altijd daar deponeerde waar de betrokken speler hem gaarne gezien zou hebben.

Hercules brpaalt zich voorloopig bgna uitsluitend tot verdedigen. Wel wordt enkele malen aangevallen, maar veel verder dan de middenlinie der roodbroeken brengen de Stichtenaren het niet. De Utrechtsche verdediging treedt verder bgzonder actief op en van elke weifeling der Haarlemsche aanvallers — en aan dat euvel gingen de roodbroeken nog al eens 'n enkele maal mank — werd dankbaar gebruik gemaakt om het leder weg te trappen. Houtkooper doet in den Haarlem aanval goed werk, maar z'n buurlui begrgpen hem niet al te best en veel steun heeft bij dan ook niet. Ook de rechter vleugel van den Haarlem aanval is niet bgzonder op dreef, doordat Healy telkens vergeet aan te vallen en dan in de verdediging 'n handje helpt, vt at meer uit macht der gewoonte dan wel uit noodzaak is.

Haarlem blijft desondanks bijna voortdurend in de meerderheid en de Utrechtenaren verdedigen uit alle macht om in deze periode doelpunten te beletten.

De Hercules-verdediging is daarbij niet onfortuinlijk en dat verklaart het feit dat, ondanks een groot aantal hoekschoppen, het zoo langen tijd duurt eer het eerste Haarlemsche punt genoteerd kan worden. Het was eerst in de laatste 5 minuten voor de pauze dat Houtkooper een voorzet van Crayé wist te bemachtigen en daarna den bal zoo gemakkelijk voor Schravendük te plaatsen, dat deze hem slechts voor het intrappen had. Zoo heeft Haarlem zich in de eerste helft een vrij onbeduidende leiding van 1 doelpunt weten te veroveren, hetgeen echter, zooals later zou blijken, voldoende was om de beide punten in de Spaarnestad te houden. We zouden nog vergeten te zeggen, dat even voor de pauze Hercules bgna door Buwalda had gelijk gemaakt. Visser stopte het harde schot echter op van Eek waardiger wnze.

In de tweede helft verrast Haarlem iedereen door ook thans den strgd grootendeels op de Utrechtsche helft te houden. De enkele uitval-