Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Botterdam, 1 Maart 1871. Acht en Twintigste Jaargang. No. 5.

ALGEMEEN MUZIKAAL TIJDSCHRIFT

VAN

Redacteur W. 1\ TH O O FT.

Binnenlandsche en Buitenlandsche Medewerkers-.

De HK. MAR1US A. BRANDTS BUYS, G. A. HEINZE, J. B. LITZAU, MA Tl NO, ED. DE HARTOG,

W. EREYSTATTER en anderen.

De geabonneerde!! zullen twee malen 's maands, zooveel mogelijk den eersten en vijftienden van iedere maand, een nummer (minstens één vel druks) van dit tijdschrift ontvangen.

Verhandelingen, biographieën, necrologieën, beoordeelingen, binnen- en buitenlandsche berichten, feuilleton en aankondiging van nieuw uitgekomen muziekwerken zullen den inhoud van het tijdschrift uitmaken.

Men abonneert zich bij eiken solieden boek- en muziekhandelaar en aan alle postkantoren , tegen den prijs van: Geh. jaar ƒ 6,—, franco per post ƒ 6,50 Halfjaar » 3,50, » » » » 3,75 3 maanden» 2,—, • » • » 2,12i. Advertentiën worden geplaatst tegen 12J cents den regel.

De inzending , aan het adres van de uitgevers of den boekh. 3. NOORDENDORP te Amsterdam, zij, met uitzondering van die der gewone correspondenten, franco.

ROSSINI. III.

Daarom te meer is Rossini's plotseling besluit om van het tooneel af te zien, niet te rechtvaardigen. Noch de revolutie van 1830, noch een proces met de zaakgelastigden van Kabel X, noch de koelheid van het nieuwe bewind, kunnen als ernstige hinderpalen gelden. De wereld heeft dat streng beoordeeld. En met recht. Want kan men souvereinen vervangen , groote kunstenaars niet. Men kome niet aan met gemeenplaatsen als: »Iedere loopbaan heeft haar culmen, waarna niet meer dan dalen mogelijk is. De wijze houdt te rechter tijd op. Om onsterfelijk te worden, wachte men zich in de eerste plaats voor veroudering. De meeste talenten brengen de tweede helft van hun leven door met de vernieling van de eerste."

Zeker: afnemen is een wet onzer zwakke natuur: maar steeds naar hooger streven is een hoogere wet, die ons boven onze onvolmaaktheid verheft en onze moreele grootheid uitmaakt. Het genie mag niet abdiceeren, want het behoort aan zijn tijd toe, wien het tot vreugd en voorbeeld strekt. Zelfs zijn strijden is een belangwekkend schouwspel en zijn dwalen een goede les. Het kan niet beoordeelen of het de rijpheid heeft bereikt, dan of het de volmaking nog dichter naderen kan: het bezit een geheime kracht, over wier werking het zelf verrast wordt.

Daarenboven verwijdert zich onophoudelijk het doel, dat groote kunstenaars najagen, en naarmate zij naar hooger streven, opent de kunst hun nieuwe gezichtspunten. Hij, die op zijn 37ste jaar den Guillaume Teil schiep, had niet het recht op zijne lauweren te rusten. Zijn zwijgen was ontrouw aan zijn zending: hij beroofde ons van genietingen, hem door de Voorzienigheid in bewaring gegeven. Schatten heeft hij met zich begraven, die een erfgoed waren der. menschheid en die als sieraad en troost op de aarde hadden moeten blijven.

De dramatische ader was bij Rossini zoo weinig uitgedroogd , dat ze zijns ondanks nu en dan te midden zijner werkeloosheid begon te vloeien. De Stabat mater is minder religieuse muziek, dan een pathetische schilderij van den zoendood van den Godmensch: het is het bloedige drama van het kruis, met bewonderenswaardig begrip van het onderwerp opgevat. Zijn mis, aan den heer Pillet-Will opgedragen, levert wel minder saillante schoonheden op, maar heeft meer eenheid, en bevat een massa uitgelezen vormen, die echter meer geschikt zijn voor het tooneel dan voor de kerk. Welke heerlijke werken zou hij nog voor het eerste hebben kunnen schrijven. Gustaaf III, Guido en Ginevra, Faust waren hem aangeboden en wachtten hem: van hem hing het af, dat die onderwerpen niet aan anderen te beurt vielen, die er beroemd door werden.

We zijn in het begin van 1855. Een tweede kwarteeuw is voorbij. Rossini is oud geworden, ziek; de gehate politieke beroeringen hebben hem van Bologna verdreven. Te Florence bevalt het hem niet meer; zijne muziek, te

Sluiten