Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

146

te hebben en wel bij eene tropische hitte waarin springende kwinten of E-snaren eene belangrijke rol spelen. En toch was de indruk op ons, zoowel als op eenige der uitstekendste kunstliefhebbers alhier, een bij uitstek gunstige. Men bespeurde bij den eersten aanhef reeds , dat men met vier kunstenaars te doen had, die meester op hunne instrumenten zijnde, door volhardende studie eene onfeilbare eenheid hadden verkregen. Aan de verdere eischen: zuiverheid, gelijkmatige toon verhouding der vier instrumenten, schoone toonschakeering van het zachtste piano tot een buitengewoon krachtig forte, werd op eene uitnemende wijze voldaan. De opvatting der voorgedragen toonwerken, kwartetten in E-dur van L. van Beethoven en in Es-dur van Mendelssohn getuigden van gezonden zin en van eene warmte die menigwerf tot hoogere bezieling klom; de echte vonk, de waarachtige kunstenaarsziel is dus hier aanwezig en daarom herhalen wij, dat wij met innig genoegen deze wakkere kunstenaars hebben leeren kennen , die ook alleen gekend behoeven te worden , om waardeering te vinden.

Dat die waardeering in en buiten ons vaderland spoedig hun deel moge worden, daartoe strekken ook deze regelen!

De Kedactie van Caecilia zal het ons zeker niet euvel duiden, wanneer wij den wensch uiten , dat ook andere bladen van dit bericht notitie namen ter wille van het doel dat wij er mede wenschen te bereiken.

Utrecht, 22 Aug. '71 Eichard Hol.

EEN ZANGERSFEEST TE ARNHEM.

Welk een verschil bestaat er gewoonlijk tusschen een muziek- en een zangersfeest! Bij het eerste als regel ernstige voorafgaande studie, gezet bijwonen der repetitiën, waardigheid bij het openlijk optreden —■ bij het laatste vaak twijfelachtige voorbereiding, totaal verzuim der repetitiën en een verschijnen in het publiek dat bijna den titel van onbeschaafd zou verdienen.

Ziedaar onze indrukken van het hier gehouden Zangersfeest op 4, 5 en 6 Augustus , terwijl de overtuiging zich op nieuw en ernstiger dan ooit hij ons vestigde, dat dergelijke bijeenkomsten eerder geschikt zijn om, in plaats van de muziek te doen rijzen in de schatting der groote menigte in ons vaderland (en dat moet ze hier en daar nog zéér doen) , haar daarin te doen dalen. Het musiceeren wordt, ook nu is het wederom gebleken, door velen als eene uitspanning, als een middel tot pretmaken beschouwd en gebezigd. Wij geven toe dat de muziek zulks in ruime mate vermag en wij weten zeer goed dat, over het algemeen genomen, de lagere klasse de muziek slechts van deze zijde heeft leeren kennen of liever, haar slechts als zoodanig vermag op te vatten. Van haren veredelenden invloed heeft de groote menigte nog weinig besef; alleen in steden waar zangscholen of zangvereenigingen voor den werkenden stand zijn ingericht begint het bewustzijn te ontwaken : dat muziek toch iets meer is en wezen kan dan de gezellin van drinkgelagen en het middel ter ontspanning van een beneveld en opgewonden hoofd. Een nederlandsche Zangersbond moet er in de allereerste plaats naar streven eerbied en liefde voor eene kunst op te wekken die » de heilige " genoemd wordt, en hare leden mogen allerminst vergeten dat zij, dadelijk na hun intreden, eenigermate behooren tot diegeen tot welke Schiller zegt: »Der Menschheit Würde »ist in euer Hand gegeben, Bewahret Sie." ■ Welk een tegenovergestelden indruk bracht het meeréndeel (immers ook hier waren uitzonderingen op den alge-

meenen regel) der zangers op ons te weeg! Bij hoe menigeen stond »der Menschheit Würde" op waggelende voeten reeds van de eerste algemeene repetitie af! Hoe weinig werd het decorum in acht genomen'; hoeveel moeite kostte het niet om de zangers te bewegen (wij vertellen geen sprookje en overdrijven niet) om op het orkest plaats te nemen, niet alleen bij de repetities maar ook en niet minder bij de uitvoeringen. Een Töpfchen Bayerisch en een cigaar dat was hun alles ; — dat zij zedelijk verplicht en gekomen waren om alle krachten in te spannen tot het welslagen van het muzikale gedeelte van het feest... dat kwam niet in hen op: van de ruim zevenhonderd (?) zangers, in het tekstboekje vermeld, was op den tweeden avond, toen de op het programma vermeldde «voordracht (en) der gezamenlijke liedertaftis" moesten uitgevoerd worden, nauwlijks een vierde gedeelte tegenwoordig en wij vingen een klacht van een der commissarissen op over de ontzettende moeite die hij gehad had om de zangers binnen de enceinte te houden en te beletten, dat zij zich in den tuin verspreidden of dat zij in de zaal onder de toehoorders plaats namen. Geheele liedertafels kwamen, even als vele enkele leden, eerst Zaterdagmiddag per spoortrein aan en hadden dus geene repetitiën hoegenaamd medegemaakt... men kan zich derhalve een denkbeeld maken van den indruk van den eersten concertdag getiteld: «Uitvoering door de gezamenlijke Liedertafels.''

Arme nederlandsche componisten ! Zoo zelden ziet gij uwe werken op de programma's, vooral als er groote uitvoeringen op touw worden gezet; en nu die eer u ten deel valt worden uwe werken, /.oo niet mishandeld, dan toch niet ten gehoore gebracht op zulk een wijze als ze verdienen en ver eischen en zoodoende wordt gij verkeerd beoordeeld en niet zelden wordt uw talent onderschat.

Want dat de uitvoering van dien eersten dag veel„ zeer veel te wenschen heeft overgelaten behoeft na het. bovengezegde geen betoog. Alles klonk mat en flauw; de attaques waren hoogst onzeker, van nuanceering was. weinig te bespeuren. Waarlijk de moeite en inspanning waaraan de beide feestdirecteuren het niet lieten ontbreken werd slecht beloond en menig componist in de zaal aanwezig moet met weemoed vervuld zijn geworden toen hij op zóódanige wijs zijne scheppingen hoorde..... voordragen. Vooral ten opzichte van het klankgehalte was het niet te gelooven dat daar zooveel honderden, mannen, meerendeels in de kracht van het leven, bijeen stonden, en wij bekennen het gulweg, dat wij bij particuliere uitvoeringen van kleinere Liedertafels een veel beteren indruk van sommige composities verkregen hebben dan op den avond van 5 Aug. 11. Over de samenstelling van het programma, over de inrichting van het. feestlocaal, over de goede orde bij de verschillende concerten, matinées, vauxhals, bals, enz. valt overigens niets, dan loffelijks te zeggen en feestdirecteuren zoowel als. feestcommissie verdienen den oprechten dank van allen die tegenwoordig waren, voor hunne goede zorgen en voor de volvoering van hunne, lang niet gemakkelijke, taak.

Van de nederlandsche componisten, wier werken werden uitgevoerd, zagen we Verhulst, wiens Te Deum, zelfs zóo als het uitgevoerd werd, een diepen indruk op ons maakte; Erans Coenen, wiens «Stem der Zee" een der best uitgevoerde, nommers van

l Wij zagen zangers die, vooraangezeten, de voet op den rand derballustrade hadden gezet, daarop leunden met de elleboog en zoo, de wandelstok in de hand, hunne partij trachtten mede te zingen j zorg voor het tijdig invallen was bij de meeste niet te bespeuren, men begon nadat deze of gene , die met hoofd en hart bij de zaak was, had aangevangen; men zweeg en staarde in de zaal rond als er slechts, de geringste reden tot aileiding gevonden werd , enz. enz.

Sluiten