Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

186

roem bekende professoren van de muziekschool te Praag, in der tijd aan de jonge, later wereldberoemde Henriette Sontag alle talent ontzegd, en haar voor onbekwaam verklaard hebben. Daarom behoorde men zeer voorzichtig te zijn, wanneer men de betrekking van recensent wil vervullen, en zich niet te laten medeslepen door een lichtzinnig vertrouwen op zijne krachten, zonder eerst ernstig onderzocht te hebben, of en in hoeverre men voor die taak berekend is! De ware en degelijke kriticus mag niet eenzijdig oordeelen, maar moet boven partijzucht verheven, en rijkelijk toegerust zijn met onpartijdigheid , rechtvaardigheid , humaniteit, waren kunstzin en degelijke kennis. Alleen het oordeel van zulke mannen moest beslissend zijn , en niet de individuele opvatting van een ieder.

De sluier der anonymiteit is nu wel is waar bijna overal gevallen, het zijn niet meer de heimelijke rechters van het heilige veemgericht, die hunne onmeedogende vonnissen vellen, maar aan den anderen kant is er nu eene heillooze scheuring, eene jammerlijke tweedracht onder hen zeiven , evenals onder de kunstenaars, ontstaan. Partijen van de meest uiteenloopencle richtingen hebben zich gevormd , die elkander als tegenstanders en vijanden beschouwen. Wij lezen in de organen der eene partij , hoe aan een werk alle verdienste absoluut en onmeedogend ontzegd wordt, terwijl die der andere hetzelfde werk hemelhoog verheffen, en de kritiei der derde partij in afgodische aanbidding voor hun ideaal nederknielen. Welk resultaat levert dat alles nu op? Welke meening is de ware ? Ieder aanhanger van de eene of de andere richting schijnt doordrongen te zijn van de vaste overtuiging, dat zijn oordeel het eenig onfeilbare is, ja, hoe onzinniger die opinies dikwijls zijn, des te vuriger zijn hare verdedigers. Het oude en het nieuwe element voeren tegenwoordig een verwoeden strijd, beiden trachten den tegenstander te vernietigen. Het zal wel voor de toekomst, en niet voor onze dagen weggelegd zijn, getuige te zijn van cle overwinning van eene der beide richtingen. Wij durven hiervan niets zeggen, maar alleen de hoop uitdrukken, dat het waarachtig edele en schoone zal triomfeeren.

Hier zien wij den trouwen aanhanger van Bach, vervuld van eene bijna religieuze vereering voor zijn grooten meester, en doordrongen van de overtuiging , dat zijn geloof het ware is ; daar den discipel van Wagner, die zich, door heilig vuur ontstoken, krachtig genoeg waant, den hemel te bestormen; ginds den kampioen der romantische school, op wiens vaan «gloeiende melodieën " als leus prijken. En geen van dezen wil of kan rechtvaardig zijn tegenover zijne tegenpartij , zoolang die strijd nog woedt, uit welks wilden vlammengloed misschien eenmaal de genius der kunst in ongedacht schitterende reinheid zal verrijzen. Maar helaas ! voordat die gezegende tijden aanbreken, zal nog menig schoon, hoopvol talent tengevolge van deze heillooze tweedracht ten ondergaan, en menige onwaardige door den machtigen hefboom der réclame in de hoogte gestoken worden.

Is er dan geen uitweg, geen vergelijk mogelijk? Moet zelfs de heilige kunst het offer worden van tweedracht en partijgeest, en in het gedrang van den strijd ten onder gaan? Eenheid is zulk een verheven harmonische gedachte, die nooit moest worden begraven onder dissonanten. Evenals de drieklank uit drie verschillende tonen bestaat, die, wanneer ze tegelijk aangeslagen worden, toch in reine harmonie samenklinken, zoo zouden ook de oude, de nieuwe en de romantische school in harmonie kunnen bestaan, en elk van hen op zich zelve veel schoons en goeds voortbrengen. Er prijken toch immers ook zoo

véle sterren in eendracht aan het firmament, die alle schitteren! Maar dan moesten de aanhangers der verschillende partijen hunne zielen ook harmonischer leeren stemmen, en dan moest de kritiek, in plaats van eenzijdig te oordeelen, het goede op elk gebied huldigen, ook clan wanneer het indruischt tegen de richting die zij is toegedaan. Deze overwinning op ons zeiven zou men in waarheid een vooruitgang kunnen noemen, die even nieuw als zegenrijk zou zijn. A. B.

BINNENLANDSCIIE BERICHT EN.

's ©rsivenliagre. Veel stof tot nadenken geeft ons, en zeker menigeen onzer lezers, het bericht, dezer dagen in onze dagbladen, hoewel slechts gedeeltelijk, uit een belgisch tijdschrift overgenomen, waarin vermeld wordt, dat een der spensionnaires" van Z. M. den Koning,-en wel mej. Chastel uit Botterdam, oud-leerlinge van den heer Carl Schneider, »qui s'était particulièrement distinguée dans 1'examen pour le chant", zich thans onder leiding van den heer George Cabel te Brussel bevindt, en dat eenige maanden »d'un travail intelligent" bij die dame eene zoodanige verandering (transformation tellement compléte) hebben te weeg gebracht, dat Z. M. de Koning zich gehaast heeft (s'est empressé), de verdiensten van den heer Cabel te beloonen, door hem te benoemen tot Bidder der Orde van de Eikenkroon.

— Wij vernemen met vreugde dat de heer Bichard Hol aan het gemeentebestuur van Gent het bericht heeft toegezonden, dat hij niet langer wenscht in aanmerking te komen voor de vacante betrekking als directeur van het Conservatoire aldaar, en zoodoende ons vaderland niet beroofd zal worden van zulk een uitstekend kunstenaar, als het in Bichard Hol bezit.

— De Maatschappij sde Toekomst" geeft heden 15 Nov. haar 32e concert met het volgende programma, uitsluitend uit Beethovensche werken saamgesteld: 1. Sinfonie Eroïca; 2. Aria der Marzelline aus Pidelio (»o war' ich schon mit dir vereint"); 3. viool-concert; -4. ouverture no 1 zur Oper Eleonore; 5. Bomance voor viool (P-dur); 6. ouverture no. 2 zur Oper Eleonore ; 7. Clarchens Lieder aus Göthe's Egmont; 8. ouverture no. 3 zur Oper Eleonore. Mejufvrouw Weyringer uit Botterdam en de vioolvirtuoos J. B. Colyns uit Brussel zullen geheel belangeloos dit concert door hunne talenten opluisteren.

— De quartet-vereeniging van de heeren Mulder, v. Agthoven, Simon en Giese gaf den 8 November hare eerste soirée in dit seizoen. Het programma bestond uit de volgende quartetten : D-dur, op. 20, no. 4, Haydn; A-moll, op. 29, no. 1, Schubert, en Esdur, op. 12, Mendelssohn. Tengevolge eener lichte ongesteldheid van den heer v. d. Does, telde het programma 3 quartetten , in plaats van, zooals gewoonlijk, 2 quartetten en een trio met piano.

— Operavoorstellingen: 2 November. Lucie de Lammermoor. — 4. La Traviata. — 6. Les Diamants de la Couronne. — 9. Haydeé ou le Secret. — 11. Les Huguenots. — 13. La Traviata.

Rotterdam. — Den 10 Nov. gaf de mannen-zangvereeniging »Amphion", in vereeniging met de rotter-

Sluiten