Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

CAECILIA EN HET MUZIEKCOLLEGE

33

werkt om den man te huldigen, die zoo groote verdiensten heeft voor de muziekwetenschap.

Maar met het noemen van het Gedenkboek kom ik op een verboden terrein, dat aan den heer Averkamp is gereserveerd. Laat mij dus eindigen zooals ik begonnen ben, met Josquin des Prez. Deze heeft een tekst gecomponeerd, waarin alles ligt opgesloten wat wij den hooggeachten jubilaris kunnen toewenschen:

Pour souhaitter je ne demande mieulx Qu'avoir santé et vivre longuement, Tousjours joyeulx et des biens largement, Et en la fin: le royaulme des cieulx.

Wat de grijze proost van het kapittel te Condé zich heeft toegedacht, dat wenschen wij ook van ganscher harte aan U: nog een lang leven in volle gezondheid, altijd vroolijk en opgeruimd, — et en la fin: le royaulme des cieulx. St. Michielsgestel. Dr. A. SMIJERS.

mmmmmmmMÊmmmmmMmmmmmmmmmmmm

Het Praatje van de maand.

Op het Italiaansche Operagezelschap dat dezer dagen onder de leiding van Mevrouw de Wed. de Hondt is begonnen te spelen, is zeker niet van toepassing wat ik in het vorige praatje aangaande het gezelschap van verleden jaar in het midden gebracht heb. Men moet mevrouw de Hondt de eer geven welke haar toekomt en erkennen, dat zij dit keer voor den dag komt op een wijze, waarop een Italiaansche Opera het ten onzent maar zelden gedaan heeft. Want niet alleen zijn er uitmuntende solisten geëngageerd, doch er is ook voor een zeer goed samengesteld orkest en voor een flink koor gezorgd en bij de vertooningen welke wij tot dusverre gezien hebben was veel meer werk gemaakt van de mise en scène, van decors en costuums dan voorheen; een kranig gezelschap dus, dat de belangstelling van het operalievend publiek ten volle waard is.

Wat ons eigen gezelschap ,,De Coopera-tie" betreft: ik ben in afwachting van de geheel nieuw gemonteerde Faustvertooning welke ons binnenkort te wachten staat, die volgens de berichten uit de Residentie een belangrijk en geheel verdiend succes voor de onderneming geworden is. Dat er bij de ,,Co-opera-tie" gewerkt wordt blijkt ook uit de mededeeling van de Directie, dat er alweer een noviteit in studie genomen is „Les Burggraves" naar het beroemde drama van Victor Hugo met muziek van Leo Sachs. Wie weet hoe ontzaggelijk veel moeite er aan het studeeren van een nieuw werk verbonden zijn en hoe gering in ons land gewoonlijk het resultaat is, zal de moed en het idealisme van de Opera-directie onvoorwaardelijk moeten bewonderen.

Met het meerendeel van de concerten gaat het treurig; als de impressario de zaal niet met vrijkaartjes volstopt moet de concertgever in de meeste gevallen voor een paar dozijn toehoorders zijn kunst ten beste geven; zelfs voor eenige extra concerten van het Concertgebouw-orkest te Rotterdam is er lang niet de belangstelling geweest welke men had mogen verwachten; het een na het ander ziet rnen mislukken, te wijten aan het feit dat de concertbureaux geen maat gehouden hebben; het is een stortvloed van concerten geworden waar niemand tegen bestand is.

Het Residentie-orkest heeft ons in kennis gebracht met een van de nieuwigheden van het repertoire, een stuk van Honegger getiteld „Pacific 231", een muzikale verheerlijking van een geweldige locomotief die een trein van driehonderd ton met een vaart van x—1 kilometer in het uur door het nachtelijk duister trekt. Honegger is vol bewondering en ontzag voor zulke locomotieven, wezens van ongetemde en niet te breidelen kracht en hij waarschuwt dan ook, dat hij met zijn compositie volstrekt geen grap bedoeld heeft. Hij heeft niets anders gewild dan een indruk geven

Sluiten