Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

CAECILIA EN HET MUZIEKCOLLEGE

15

danks oogenblikken van misnoegen vatbaar voor zijn inigheid en voor zijn vurige bezieling. Tevens ondervinden wij dat hij geheimzinnige natuurstemmingen kende, het eikenwoud der Druïden zag in den maneschijn. Onbevooroordeeld lezen van Norma geeft als slotsom der gewaarwordingen eerbied. v- W. iiiiiiuiiiiiiiiiiiiiiiiiniiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiNiiiiiiniuiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiN

Het Praatje van de Maand. Van de moeielijke omstandigheden waarin de Groningsche Orkestvereeniging verkeerde zal men allicht wel het een en ander gelezen hebben. Alle orkesten in ons land, zelfs de beste niet uitgesloten, leiden een moeielijk bestaan; indien alle goede orkestmusici morgen aan den dag een waardige hen toekomende bezoldiging eischten zou het in een ommezien met onze ensembles gedaan zijn. Van het Haarlemsche orkest hoort men al sedert vijf en twintig jaar dat het in den grootsten nood verkeert; dan komt er weer een klein beetje hulp, waardoor men het voor een jaartje weer bolwerken kan en dan beginnen de klachten overnieuw. Dat het Groningsche orkest geen royaal bestaan had wisten wij, maar bepaalde noodkreten hadden wij tot dusverre niet vernomen. Gelukkig schijnt het gevaar, dank zij veler medewerking bezworen te zijn; het zal misschien weliswaar geen afdoende hulp zijn, maar men kan in elk geval toch weer verder en dat verheugt ons in de eerste plaats voor Kor Kuiler, die nu reeds vele jaren al zijn krachten en talenten aan het orkest gewijd heeft. Och, als ik minister was: dan zou ik een kanon per jaar minder aanschaffen — waardoor onze artillerie niet zooveel lijden zou — en met het op die wijze uitgespaarde geld zou men al onze orkesten degelijke hulp kunnen verschaffen! *)

Intusschen: dat er aan het verleenen van subsidies ook moeielijkheden verbonden zijn, ervaren wij hier te Rotterdam.

*) Juist terwijl ik dit schrijf komt de heugelijke tijding, dat de gemeenteraad van Groningen besloten heeft de stedelijke subsidie voor het orkest van f 30.000 op f 45.000 te brengen. Dat helpt nog eens!

Daar is de Volks-Universiteit een paar jaar geleden begonnen met het geven van een vier- of vijftal concerten; dat getal werd het volgende seizoen nogal uitgebreid en nu is het zoover dat de VolksUniversiteit, zooals de Nieuwe Rotterdamsche Courant het gezegd heeft, veel op een concert- en theaterbureau begint te gelijken. Dat zou nu niet zoo erg zijn wanneer al die uitvoeringen werkelijk bezocht werden door de volksklassen; in waarheid wordt echter de zaal tot op de laatste plaats gevuld door een publiek dat voor het meerendeel uit de gegoeden bestaat, die nu hun kans schoon zien om voor heel weinig geld een aantal goede concerten bij te wonen. En dat lijkt mij een groot gevaar; in de eerste plaats geeft de stad Rotterdam geen subsidie om de gegoeden in de gelegenheid te stellen goedkoop uit te gaan. In de tweede plaats bedanken nu telkens leden van nuttige, met veel moeite bij elkander gehouden muziekverenigingen, omdat zij bij de Volks-Universiteit zooveel goedkooper terecht kunnen. Het gevolg daarvan zal zijn dat mettertijd verschillende vereenigingen verdwijnen zullen, zeer tot schade van de kunstenaars zelf. En bovendien is het ook onbillijk; de stad geeft subsidie opdat leden uit de volksklassen de gelegenheid zullen hebben zich aan kunstuitvoeringen te laven, maar niet om de Volks-Universiteit in de gelegenheid te stellen op ongewenschte wijze te gaan concurreeren met bestaande kunstinstellingen. Mij dunkt dit is een kwestie die, wanneer er wederom subsidie gevraagd wordt, wel eens onder de oogen gezien mag worden.

Het seizoen is nu in vollen gang; het is een komen en gaan waar geen oog op te houden valt. Hoeveel violisten en pianisten er nu reeds in die eene maand opgetreden zijn zou ik in de verste verte niet weten te schatten.

Bepaald furore gemaakt heeft een nieuwe, jonge violiste, mejuffrouw Aranyi; zoowel uit Den Haag als uit Amsterdam zijn opgetogen berichten gekomen over haar optreden aldaar.

Sluiten