Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

1919. No. 15

NIEUWSBLAD VOOR DEN BOEKHANDEL

181

Amerikaansche kantoorbenoodigdheden. — Wanneer de eerstvolgende oorlog uitbreekt, waarvan zullen de diplomaten die hem voorbereidden en de journalisten die hunne vindingen verbreidden, zich daarbij dan bediend hebben, van een Faber-potlood no. zooveel, of vaneen «Maharaja»- of «Fides»potlood of van een Special drawing no. zooveel ? Men zou de vraag dus ook zoo kunnen stellen: wanneer die oorlog uitbreekt, wie zal dan de aanvaller zijn ? Faber no. 4 ? Of zal de Special drawing no. zooveel zijn in de slijpmachine gescherpte punt in het edele hout van den tegenstander pogen te boren ? Deze vraag is door de gebeurtenissen feitelijk reeds * beantwoord. Want het is duidelijk dat slechts de natie welke te velde overwon, aan het overige deel der wereld haar voorwaarden kan dicteeren, en tevens «haar potlood» in handen geven, evenals zij haar al hare andere producten zal opdringen en doen gebruiken. En deze bevoorrechte natie is niet die van het Faber-potlood; het is die van het Special drawing no. zooveel, van de «Fides»-, van de «Maharaja»-potlooden. En in ieder geval is reeds dit zeker: wie potlooden verkóópen wil, verkoopt thans niet het van ouds bekende Duitsche potlood, dat zich in de harten van alle potloodverbruikers had geboord, en wel om de eenvoudige reden dat het er niet is, niet ten verkoop geboden kan worden, op dit oogenblik zelf. Wat de toekomst voor ons brave vroegere potlood moge bevatten, zeker is, dat het er thans niet is, in ieder geval niet in die mate aan welke onze potlooden verslindende menschheid voldoende heeft. En daarentegen is het Amerikaansche potlood er wel. Het is er, iiet wacht in aantallen van millioenen om verscheept te worden en in onze wachtende vingeren te glijden. Het staat klaar voor ons, het biedt zich aan. Het is er, en beteekent dus voor ons de naaste potlood-toekomst. iEn wij zullen het dus wel ter hand moeten nemen, ook al zal ons dat in den beginne wel wat vreemd afgaan. Want het nieuwe schrijfhoutje dat van over het groote water komt, is niet zoo fraai uitgerust als zijn broeder, die van uit het Oosten kwam. Het is ronduit gezegd, maar een zeer matig aantrekkelijk productje, dat Amerikaansche potlood, in zijn vrij sjofele houten pakje. Doch ... er zal niet veel keus worden overgelaten, voorloopig -althans, en wij zullen het er dus mee moeten

doen. En wanneer wij later zullen spreken over de jaren van vóór den oorlog, zullen wij dat gevoegelijk kunnen doen, door te spreken over dien goeden ouden tijd der Faber-potlooden, en dan zal het smakelijkgepolitoerde, beschaafde uiterlijk van het potlood uit dien tijd, in zijn nette lichtbruin pakje, voor ons het symbool kunnen zijn van het zoo vele andere goede, dat sedert dien tijd goeddeels uit onze omgeving is verdwenen.

De N.V. Handelsvereeniging Gebrs. Rikkers, welke als grossierster die goederen wenscht te verkóópen zich heeft gewend tot hen die deze goederen te leveren hadden, heeft eene expositie ingericht van wat door haar aan kantoorbehoeften uit Amerika werd ontvangen, en het is na het bezichtigen van deze collectie, welke ook te Utrecht, tijdens de Jaarbeurs, doch niet op de terreinen van deze, geëxposeerd zal zijn, dat deze opmerkingen gemaakt werden.

Hier was dus een voorhoede van wat ons van uit het Westen aan kantoorbehoeften te wachten staat.

Wat van het potlood gezegd werd, kan ook van het overige gezegd worden; het is niet zeer fraai wat door Amerika op dit gebied geleverd wordt. Het is practisch, dat is zoo, maar het is leelijk-practisch, het is dom-practisch. Het kantoor-artikel voorzag zich van eene eigenschap welke nut bezat, doch het sierde zich er niet mee, het ontsierde zich zelfs, mismaakte zich zoo noodig, zonder zich daar iets om te bekommeren.

Maar verrassend bleek de vinding daarbij toch steeds te 'zijn. Wat ter wereld toch was b.v. de reden, waarom die penhouders zulk een dwaze, leelijk-breede «borst» bezitten aan het einde waar de pen ingestoken wordt, een «borst», welke soms vierkant wordt, zoodat de penhouder begint te gelijken op een hamertje? Wat is het doel van dat onsierlijke dikke gedeelte, van dat dwaasleelijke vierkante uitsteeksel?

Men neemt den Amerikaanschen inktkoker, en plotseling begrijpt men. Al die Amerikaansche kantoor-inktkokers hebben dezelfde, niet zeer wijde opening; pas nu de penhouder in dien inktkoker, en men begrijpt dat die ronde of vierkante verdikking werkt als een veiligheidsknobbel, want zij belet den penhouder, dieper in den inktpot te doopen dan strikt noodig is. Wakend of droomend, met of zonder gedachten bij den

Sluiten