is toegevoegd aan uw favorieten.

Tijdschrift voor Neerland's Indië jrg 17, 1888 (1e deel) [volgno 5]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

242

geheele oppervlakte bedekt inet muskaatnotenboomeri. Als om deze weelderige vruchtbaarheid te bekroouen, verheft zich daarboven de verschrikkelijke vuurberg Goenoeng Api, die eeuwigdurend uit zijn statigen kegel rookt, als een trotschen bewaker van het aardsch Paradijs. Een zwavelachtige damp rijst immer uit zijn barren en verbranden top, doch zijn basis en zijden zijn groen van boomen, te midden waarvan hier en daar eene witte woning uitkijkt, onverschillig omtrent de inwendige vuren, die tot den smeulenden krater opborrelen. Hoe vreemd is het te leunen op de scheepsleuning en in de rustige haven te staren, wier wateren zoo doorschijnend zijn, dat men levende koralen en zelfs de kleinste voorwerpen nauwkeurig kan zien op het vulcanisch zand in een diepte van zeven of acht vademen; dan de oogen te verheffen naar den rookenden berg en zich het verschrikkend oproer in de binnenspelonken voor te stellen!

Van het strand, langs hetwelk zich een rij nette, witgekalkte huizen uitstrekt, leidt links een steil, overschaduwd pad naar de tuinen; rechts, klimt ge naar de stad. De eene straat na de andere volgende, met aan elke zijde Arabische, Chineesche en Maleische winkels, waar allerlei benoodigdheden, zooals levensmiddelen, kleederen en doodkisten, uitgestald zijn, komt ge aan een groen plein, dat begrensd wordt door eenige goede huizen en een kerk. Op het groen is de dorpswei, waar altoos een groep schijnt te zijn van drukke wasschers; en in het centrum is een ruime school, waar alle voorrechten eener goede opleiding verkregen kunnen worden, zoodat de Europeesche ingezetenen niet meer, zooals vroeger, hunne kinderen naar verre oorden voor hunne opvoeding behoeven te zenden. Links verheft zich het gebastioneerde fort, dat door de Portugeezen gebouwd werd, maar waarvan thans de Hollandsche vlag waait, en van welk's tinne men een prachtig gezicht heeft op de omringende eilanden en op de eindelooze zee. Op den laatsten tred van een hoogen ,trap zittende, staarden wij naar beneden op de