Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE ZONDERLINGE BRUIDEGOM

(Rijnstee kan nog niet spreken. Geen antwoord krijgend, loopt Beratski even heen en weer, links. Op dat oogenblik verschijnt Hetty aan de openstaande tuindeuren. Bezoek ziend, trekt zij zich echter terug.)

BERATSKI (op anderen toon, half komediant-achtig). U hebt ons diep teleurgesteld, meneer. Ja, mij en ook anderen. We hadden er vast op gerekend, dat u eerlijk uw plicht zoudt doen tegenover ons met dat huwelijk. Maar in plaats daarvan, bedriegt u ons, laat u ons in den steek. Dat is leelijk gehandeld.

RIJNSTEE (bijna schreeuwend). Houd je mond!

BERATSKI (weer brutaler). Voor wie zou 'k m'n mond houden? Zooals ik gehandeld heb, daar kan u 'n voorbeeld

aan nemen. Ik ben geduldig geweest en ik heb nog

bloemen gegeven ook! (even omslaand) Keurige mand,

vondt u niet? Hij kostte (weer anderen toon). En wat

moet dat nu? Dacht u, dat ik eeuwig kon wachten?

RIJNSTEE (iets van z'n zelfbeheersching herwinnend,

tamelijk hoogjes). Hebben we onze (met 'n lachje)

relatie niet 'n half jaar verlengd? We hebben den tijd dus nog!

BERATSKI (zich opwindend). Maar dat is juist 't gemeene! Dat is gewoon misbruik van vertrouwen, oplichterij! ïk heb u dat uitstel verleend met 't oog op de soliditeit van de familie van Brandelen. Uw trouwen, dat was m'n eenige garantie. U laat ons in den waan tot op den dag van 't huwelijk. Daar moest iederéén inloopen. Dat is 'n truc, waar 'n fatsoenlijk man als ik niet bij kan.

RIJNSTEE (laat zich even gaan). Ik zou juist geen fatsoenlijk man geweest zijn, als ik dat huwelijk had laten doorgaan, als... .

BERATSKI (hem in de rede vallend). Kom, meneer, houd uw praatjes voor u. We zijn schandelijk om den tuin

geleid. En ik althans laat me dat niet welgevallen, ik

(staat plots met stomheid geslagen op 't zien van Hetty, die zich thans in de kamer vertoont. Rijnstee schrikt, 'n Zwijgen).

BERATSKI (langzaam bijkomend). Pardon! — Ik wist

Sluiten