Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

H° DE WAARHEID.

DE WAARHEID.

{Een Oostersch Verhaal.}

De Tartaarfche Cham of Vorst, togal timur jj hoorde een zijner onderdanen als den geflagenftert Vijand van alle onwaarheden roemen. Deze man, dacht de wijze Vorst, zou hem groote dienden kunnen bewijzen; hij ontbood hem aan zijn hof, en maakte hem vooreerst tot zijnen-{balmeester. Doch ook in dezen post fcheen hij menig een te gevaarlijk; althans, de Vizier peinsde dag en nacht op een middel, om hem te verwijderen. Zijne dochter befpeurde de droefgeestigheid van haren vader, en perfte hem, uit dien hoofde, de bekentenis van de oorzaak zijner neerflagtigheid af. Na zich eenige oogenblikken bedacht te hebben, verzocht zij den vader verlof, om den ftalmeester daar toe te brengen, dat hij zich de ongenade van den Cham

op den hals haalde. Het middel, zeide zij, dat

zij hier toe uitgedacht had, was zeker, hoe wel voor haar zelve zeer gevaarlijk en veel gewaagd. Het koste mij wat het wil, voegde zij daar bij, als ik mijnen vader maar weder vrolijk en vergenoegd zie.

Saddijg, dat is de waarheid fpreker, en dezen naam had de Cham den ftalmeester zelf gegeven, saddijg nu was een der uitmuntendfte mannelijke fchoonheden van het hof, en hoschendan , de fchoone dochter van den Vizier, had reeds lang, achter den fluijer en de traliën, hare ganfche neiging en begeerte op hem gevestigd. Eens liet zij zich tot hem dragen, en trad;

onder den naam van zijne zuster (volgens de Oosterfche complimententaai) in zijne tent. Zij ontfluijerde zich half, en hare zeldzame bekoorlijkheden verrukten den armen saddijg dermate, dat zij reeds verzekerd was , over hem gezegevierd te hebben, eer zij zich nader verklaarde. Hij vergat zelfs te vragen: wat haattot hem deed komen ? en hoorde naauwelijks aan, op welk eene listige wijze, zij het zeldzame van haar bezoek wist te verontschuldigen. — Hij beminde — en gevoelde zich weder bemind. Met iedere minuut fteeg zijn hartstogt. Terwijl zij zich aan zijne liefkozingen

fcheen

Sluiten