Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

20

DROOMER

spel, variatie op vroegere flirtations. Hij voelde zich nameloos rampzalig.

Waardoor was het precies afgeraakt eigenlijk?

Doordat ze hem eens gevraagd had hunne verhouding als vriendschap te beschouwen? Zeker wilde ze meer vrijheid om te spelen met hem, en ook met anderen. Ze verlangde ook weer terug naar uitgaan, naar meer bals en partijen: in het laatst van den winter had hij haar jacht naar plezier zacht wat ingetoomd.

„Vriendschap"? Hij had toen kort geantwoord: „Alles of niets" en was weggegaan. Hij kon niet langer met zich laten spelen.

Het was begin Juni en hij was inmiddels twintig geworden. Het feit dat hij toen voor zijn eindexamen zat en werken moest met dat doel voor oogen, hield hem er boven op, bracht hem niet tot vertwijfeling.

En als door een wonder slaagde hij.

Toen hij echter niet meer behoefde te werken, kwam de ellende sterker terug. Nu begon hij te denken over alles, trachtten zijne vermoeide hersens orde te scheppen in den chaos van zijne gedachten. Geen straal van hoop of vreugde bracht licht in die donkerte van zijne drukkende gedachten, die maar als in een kring rond liepen.

Hij had nu niets te doen en wilde niemand zien. De straten, alles herinnerde hem aan zijn verdriet. Zijn eigen kamer, waar hij gezeten had met haar, de divan waarop hij, snikkend, gelegen had, hij kon het alles niet meer zien. Had hij een vader gehad, die hem had begrepen in zijne gevoelens van half jongen, half man, misschien had die hem wat klaarheid kunnen brengen. Maar zijn vader was jaren geleden gestorven en zijne moeder, eenvoudig, voelde alleen haat tegen het meisje dat haar zoon zoo verdriet deed, en was blij dat het engagement af was. Alles zou nu gauw weer goed zijn en bij het oude.

Zoo zeiden hem ook anderen. Het zou een moeilijke tijd zijn om door te komen, maar dan zou alles voorbij zijn. Hij was immers nog jong.

Sluiten