Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DROOMER

27

murmelen van vele stemmen werd; tot alle kleuren zouden saamgevloeid zijn tot een nevelig paars.... De zee had hij, hier, in Parijs, toch altijd gemist.

In de kamer was het bijna geheel donker geworden. Maarten draaide zijn bureaulamp aan, zijn oog viel op den brief. God ja, Leonoor was gescheiden; hij was het weer vergeten. Hoe zou het zijn als hij haar in den Haag

ontmoette ? Hij glimlachte. Geen nood. Voorbij was

dat, geheel voorbij. En voor hem, in de kamer, die de kap der lamp in schemering hield, lichtte zijn toekomst voor hem op, blij-glanzend.

April 1923.

Sluiten