Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE ROMAN VAN EEN SCHILDER

285

zaken was zij niet zonder eenige ervaring. Geregeld bezocht zij tentoonstellingen en las critieken, zij kende de termen der vaklui en vrij spoedig wist zij van haar slachtoffer de zwakke zijde te ontdekken. Zoo hinderde haar zijn gebrek aan sentiment, aan spontaneïteit; zij sprak van een cerebrale dogmatiek, die zijn werk beheerschte. En van Baerle weerde zich mat en moedeloos. In zijn diepste innerlijk moest hij de fouten zelf erkennen, die zij hem aanwreef. Zijn talent was koel en monumentaal en zonder lyrische bewogenheid, hij kon het niet loochenen. Het kwetste hem alleen, dat een ander, een vrouw nog wel, deze waarheden meedoogenloos ontsluieren moest, zoodat hij zijn natuurlijk overwicht niet dan met moeite handhaven kon. Op den duur verloor hij zijn kalmte, hij werd verbitterd en onrustig. Ondanks zijn krampachtige inspanning mislukte het portret, waaraan hij bezig was. Bij elke nieuwe zitting bevredigde 't hem minder en op zekeren middag smeet hij wanhopig zijn palet en zijn penseelen in een hoek en driftig allen tegenstand overwinnend, beminde hij Maria.

Het was een daad van ruw geweld, bijna een wraakoefening. En toen zij zonder woorden was heengegaan, schaamde hij zich een weinig en was verwonderd over zijn geringe zelfbeheersching. Niettemin voelde hij zich kalmer en aanmerkelijk verlucht, want hij was blij van haar verlost te zijn en de kans, dat zij terugkomen zou, achtte hij vrijwel uitgesloten. Zij echter kwam terug.Maar het was niet om zich te buigen voor zijn wil, zooals hij een oogenblik triomfeerend onderstelde. Het scheen veeleer, of zij haar minachting voor zijn persoonlijkheid in den scherpsten vorm wilde openbaren. Met enkele sarcasmen herdacht zij de ondervonden krenking en verklaarde, dat voor een vrouw uitsluitend de eerste schrede telde en dat zij zich zelden bekommerde om wat er volgde, indien zij eenmaal voor een roekeloozen minnaar bezweken was. Intusschen vertrouwde zij — en haar stem klonk lusteloos, terwijl zij sprak — dat hij zich niet langer opdringen zou, nu hij bemerkte, welk een afkeer zijn onstuimigheid verwekte.

Sluiten