Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Mr. M. G. L. VAN LOGHEM

dat is: gebrek aan hart. Aan die misdaad heeft Mr. van Loghem zich niet schuldig gemaakt. Hij heeft nooit behoord tot de klasse van groote en vooruitstrevende geesten, die alles wat op hun weg lag en hinderlijk was, verpletterden, het gevoel verbrijzelden, de menschen als pionnen of andere schaakstukken beschouwden, aan de Idee duizenden levens opofferden, om het vooropgestelde doel te bereiken.

Mr. van Loghem is voor velen de aardige, vriendelijke, fijn-humoristische vader in de Letterkunde geweest. Zijn tijdschrift ,,Nederland" was in de jaren van zijn redacteurschap, de lagere school voor ons, leerlingen en beoefenaren van de Letterkunde, om naar een hoogere klas te kunnen stijgen. Men begon met versjes op blonde, blauw-oogige meisjes of op sterren, die verkwijnden en, deden ze dat niet, „tintelschitterden" of als „bleeke bloemen bloeiden". Men schreef ook novellen. De Liefde met een groote L. en de Ziel met een vette Z. was steevast het onderwerp. Als beginnend auteur kreeg je één gulden per pagina. Bij later en beter werk volgde „opslag", ontving je een daalder en ik weet wel, dat de novelle goed en de naam van den schrijver ook „prima" moest zijn, wilde je ƒ 2.— en ƒ 2.50 per bladzijde ontvangen. Gedichten werden in het geheel niet gehonoreerd, de poëet was al blij zijn werk gedrukt te zien en eenige overdrukjes van den uitgever, destijds den heer J. Funke, te ontvangen.

Maar je kwam dan toch langzamerhand in de Letteren. Mr. van Loghem, fijn en hoofsch man in omgang en vormen, ontving je in het zijkamertje van zijn huis aan de Jacob Obrechtstraat, weigerde of accepteerde naar gelang van de kwaliteiten der verzen of novellen en kon bij een appréciatie aangaande je werk er toch aan toevoegen, dat gij geen Homerus of Shakespeare waart. O, dat maandenlange wachten! Dat eindeloos geduld van het popelende schrijvershart! Als er maar geen brand in de Jacob van Obrechtstraat uitbrak! Was er wel een brandkast om de manuscripten veilig te bewaren? En eindelijk, na een jaar, na twee jaar soms, ontving je de drukproeven van „de bleeke bloemen,

Sluiten