Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

OM IN DE WERELD VOORUIT TE KOMEN

niger, lasterlijker, ook verfijnder en listiger is, dan de gewone conversatie in een gemengd gezelschap. Men heeft het eerste betrekkelijk onschuldige doel niet meer, en is dus geheel aangewezen op het tweede. Wat de menschen hebben is bekend, wat ze doen en vooral wat ze in 't verborgen doen, is het eenig interessante.

Een gewone mevrouw komt bij een ander, vraagt eerst naar alles wat haar niet schelen kan, de gezondheid van haar vriendin, van man en kinderen. Intusschen ziet zij rond, hoe de boel is, of er sinds haar vorig bezoék wat is bijgekomen, opgeknapt, veranderd, en verder hoe alles onderhouden wordt. Is hierin een aanknoopingspunt te vinden, dan zal een handige bezoekster het niet verzuimen; zij zal taxeeren wat iedere verbetering kost, zal letten op een abonnement bij den bloemist, op een nieuw tapijt, een nieuwe lampekap. Een piano is in deze een heele aanwijzing en lokt terstond de opmerking van de bezoekster uit, dat men ze tegenwoordig zoo gemakkelijk kan huren en dan van alle risico af is. Zwijgt de gastvrouw hierop of geeft ze het toe, dan is het maar een huurprul; heeft men daarentegen in de bus geblazen en een nieuwe gekocht, dan zal zij niet nalaten dit te zeggen. Levert het meubilair niets op, dan komt de bodenkwestie; het is belangrijk te weten, hoe vaak men zich een werkster en huisnaaister, een verstelnaaister en helpster met de wasch kan veroorloven. Mocht hierbij een detail gesnapt worden, waaruit blijkt hoe men de dienstboden behandelt — tramgeld, fondsgeld, verzekering, kaas en koek in de keuken, een of twee dienstbodenkamers — dan is dit winst; toch beduidt het niet meer dan kleinigheden. Een belangrijker gegeven vormt eerst het adres der costuumnaaister — „ik heb alles van S....", slaat een heelen kring twee seconden met eerbiedige verlamming — en terstond daarna het vragen naar de zomerplannen of het besteden van den vorigen zomer. Het is hier van veel belang, uit de grootspraak van de mevrouwen de werkelijkheid te ontwarren. „Wij hadden iets gehuurd te Zandvoort" toch kan een royale villa aan den boulevard beteekenen, of de dalende reeks van appartementen, tot een hokje

Sluiten