Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KRONIEK DER LETTEREN

men en voor den goeden lezer vèr rijzen boven het plan waarop het vers begon.

Ik kan dit aan de hand van een klein voorbeeld illustreeren en kies daarvoor Marsman's »Afscheid«:

»Slaap met het donker, vrouw, Slaap met den nacht,

ons diepst omarmen

heeft den droom omgebracht,

donker en zonder erbarmen, zijn bloed en geslacht,

slaap met het donker, vrouw

slaap met den nacht.«

De 3de tot en met den 6den regel verruimen het uitzicht, verdiepen op ongekende wijze deze simpele aangelegenheid. Zij geven aan het gedicht perspectief, maken er de waarde van uit.

Slauerhoff nu heeft bitter weinig belangstelling voor dit soort onderwerpen. Een oud, afgezeild fregat heeft meer zijn liefde dan twee donkere oogen. Want het fregat behoort toe aan het eeuwige water en de twee donkere oogen, hoe bekorend en lieflijk ook, sluiten een menschelijk wezen niet uit.

Zijn ziel voelt zich verwant aan den piraat, die als een voortdurende schrik over de wateren kruist, heerscher over zijn schip en zijn manschappen, heerscher zélfs over de elementen:

»Zijn drie masten winnen, tot den top bezeild,

de hoogste winden, zijn gevaarte overijlt

in dolle vaart de woeste waat'ren zonder

te reven ooit, onder scheurende donder

verliest hij soms wat bijstand in een slag.

De hemeltergende, uitdagende vlag

hoezeer verreten, doorschoten, verflard,

waait nooit halfstok, wordt nooit gestreken, tart

wapperend in de ademtocht der dood

even hooghartig storm en oorlogsvloot,

die hem najaagt, maar nimmer achterhaalt.«

En als ook voor hem eenmaal het einde komt, dan weet hij geen schooner dood dan dézen:

Sluiten