Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ANTON PIECK

menteerd slangelijf, purperkleurige tongen en schitterend geteekenden kop, versierd met gloeiende oogen, — is een figuratie, die met den flonkerenden krijger een schoon decoratief geheel vormt, een lust voor het oog. Toch is de strijd goed uitgedrukt, maar gezien met de onschuldige oogen van het kind, dat naar het verhaal met beklemming luistert en toch zich verheugt in het zékere weten, dat het leelijke beest den mooien prins niet zal kunnen weerstaan en moet vallen! Dit is een kunst, die men voor zijn genoegen ziet. — Zoo lijken de Grieken — die voor Troje het planken paard bestijgen in den ultramarijnen nacht, waarin de vesting oprijst met haar strakke muurblokken als een zwart gebergteop denarmhun roode schilden met gouden spijkerknopjes,een soort glinsterende vuurvliegen, geheimzinnig fosforiseerend in de duisterende stilte. Daar waart een sfeer van mysterieuze verwachting rondom die kabouterachtige Griekjes, die zoo kwiek opklauteren langs de lange leer, om door den meesterzet van den stedenverwoester Odusseus de veste van hetheiligeTrojeeindelijk na het tienjarig beleg, waarin kracht en geweld vruchteloos bleken, met slangesluw overleg te doen vallen (I. 28). Veel minder, om niet te zeggen mislukt, is de andere „Grieksche" kleurprent.n.l.die van Polufemos (I. 29). Daarop is in Odusseus met zijn makkers wel iets aardigs en moois en fijns gegeven, maar Pieck kon de verbeelding van den geweldenaar niet aan. Diens wasbleek vet lijf toont niet de oerkracht van den Cycloop en de versiering met precieuze oorsieradiën en halssnoer van blauwe cameeën past slécht bij den demonischen woesteling. — Subliem is echter de turkooizen avond, die in pauweveeroog-glanzen gloeit over het slotplein met den losgebroken witten Olifant (I. 32), terwijl muisschichtig de verschrikte hovelingetjes wegstuiven en in stille pracht aan het azuren firmament de ronde maan boven minarets en koepels opgaat. Wat een leuk-komisch tafreeltje, hoe fijn-geestig van enscèneering en juweelig-gloeiend in edel koloriet! Men moet eens opmerken, hoe de kracht der ontsteltenis voelbaar wordt, doordat het binnenhof geheel is ontruimd en van de meeste vluchtelingen aan den rand slechts een bovenlijf, een kop, een oog, een been, een voet,

Sluiten