Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

WIND OP DB MOLENS.

155

frissche Godelieveken van vroeger te verkennen, waarmee hij door de hooihoppers rollebolde. Ze was nu in heur tweede novissen-jaar: volgens den regel ging ze nu niet uit, leefde opgesloten, wachtend naar 't ende van 't derde jaar om met een ander begijntje een huishouden te beginnen in een der kleine Begijnhofhuizekens en weer vrijelijk te kunnen uitgaan. Dries groette, zei ook: — Zuster....

Zuster Maria-ter-Engelen alleen leek niets gegeneerd, lachte, klapte in de handen, vroeg nieuws over alle de menschen in 't dorp. Ze vertelde hun dat ze nu een bril droeg omdat ze in den beginne zoolang getempteerd was om in de spiegels te kijken. Bij ieder gebaar, ratelden de bollen, het kruis en de medalies van heuren paternoster in de rechte plooien van heur habijt tegen de knieën. Dries zag ook dat ze door 't spannend lijveken dat heur borst wegpletterde, precies lijk de anderen, heure gratie had verloren. Heur voeten ook, in de schoenen met vierkanten tippen, struikelden soms al loopend in den rok.

Ze liet hun de witte keuken zien met heur blauw plaveisel en die blonk van het koper. Noviskes lijk zij er een was, ernstig onder de kap, met den blauwen voorschoot geknoopt over den half-omgeslagen bovenrok, schikten er de schotels, poetsten het koper op of plukten den salaad voor 't avondmaal. Een was er bij die al beursch begon te worden, met kweepeergele plekken boven op de kaken en barstjes rond de oogen. Ze spraken allemaal heel stil, gedempt, als kostschoolmeisjes in een klooster als een vreemdeling binnen komt; en van op zij bekeken ze dezen Dolf Barthe, den broer van de kleine heilige.

Zuster-Maria-ter-Engelen liet hun de kasten zien. Ieder noviske had de heure, waarvan ze zelf den sleutel bewaarde, voldoende alzoo in de gemeenschap aan den lust om heimelijk iets, dat alleen van heur was, te bewaren. Daar sloten ze hun eetgerij in op, hun servetten en hun macroontjes; als ze niet al te samen in den refter aten sloegen ze een plankje neer waarop ze haastig een beet eten gereed schikten. Het lage, regenachtige licht, vergrijsde de kappen,

Sluiten