Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BEELDENDE KUNST.

het recept: blauwe lucht, groene zee, geelrooie rots, en dat gaat er in als koek met stroop en bruine suiker.

Maar al draagt Zon den lichtendsten naam die er in het groote heelal bestaat, hij ziet niet alles even laaiend en licht, of liever zoekt het niet altijd als de natuur dien aanblik vertoont, maar ook de grijze, stemmige dagen zeggen hem veel, en ook het meer gedempte gamma heeft voor hem zijn stille bekoring, waarmee niet gezegd is, dat hij de andere aspecten versmaadt; het hangt er alleen maar van af of een geval zijn belangstelling wekt, hem een probleem stelt, tot hem spreekt door vorm, lijn, kleur, toon. Ik heb op zijn atelier in Haarlem, waar hij nu op de Schotersingel woont, dingen gezien, laaiend van jubelend en glorieerend licht, fel witte muren met van zonlicht bakelende straten en paden, met cactussen en aloé's in tropischen brand.

En vragen we nu hoe hij het op Capri gehad heeft, hij is er drie maanden geweest, drie maanden van storm en regen, slechts nu en dan door een enkelen triooien dag onderbroken. En dat heet dan „het zonnige Zuiden", en daar is het altijd warm en lekker gezond.... fiddlesticks! Na zes weken, toen het hem te machtig was geworden en hij weg wou gaan, alles gepakt stond, de hotelrekening betaald was en al wat bij zoo'n vertrek behoort, was geregeld, scheen de zon — o ironie van het lot! — heerlijk, geen wind te bekennen en de barometer steeg.

Klinkt dit niet als een roman? Nu 't zoo mooi was en 't vooruitzicht zoo schitterend, besloten ze te blijven.... den volgenden dag stormde en sneeuwde het, en de zes weken daarna is 't weer zoowat in letterlijken zin één pot nat geweest. Is dat pech of niet? Zegt nu toch nooit meer dat „tout est pour le mieux dans le meilleur des mondes", want dit geval bewijst wel het tegendeel.

Toen maar weer — dat was Maart 1926 — naar San Remo, maar daar was het ook al niet beter, zoodat Zon en zijn vrouw besloten naar Holland terug te gaan om daar wat uit te rusten van de zegeningen van het Zuiden.

Ik sprak zooeven van een bezoek aan Haarlem. De hierbij gereproduceerde werken heb ik toen ook gezien, en terwijl

Sluiten