Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET WONDER.

Neen, dit kon het wonder nog niet zijn, al had zij alle reden, om zich over de verandering te verheugen. Zij werd vriendelijker behandeld, kreeg beteren kost en zelfs uren van vrijheid, maar hard werken was het ook daar en met haar vrijheid wist zij niet goed raad.

Bij het afscheid had haar moeder ongewoon veel woorden gebruikt, hoewel zij daarbij geen blijk had gegeven van eenige innerlijke ontroering. Haar wijze lessen luidden:

„Geef geen cent onnoodig uit. Begin dadelijk te sparen. Verander alleen van betrekking, als jé méér verdienen kunt. Babbel vooral niet met Jan-en-alleman! Daar komt nooit iets goeds van. En wees onderdanig tegen de menschen, wier brood je eet. Verdoe je geld niet met onnoodig naar huis te reizen. Als er wat is, kun je schrijven. Er woont een zuster van je vader in de stad. Hier is haar adres. Als je erheen wilt gaan, kun je het doen. Als je het niet doet, is het mij ook goed. En nu vlug, anders kom je te laat aan den trein. Je vader zal je koffer dragen. Adjuus!"

Dat afscheid had vijf jaar geleden plaats, maar zij herinnerde zich de woorden nog nauwkeurig en zij herinnerde zich eveneens haar verwondering over de plotselinge woordenrijkheid van haar moeder.

Zij had de raadgevingen tamelijk volledig opgevolgd; haar zwijgzaamheid en haar boersche onhandigheid hadden daartoe meegewerkt. Niemand trachtte haar te verlokken tot afwijking van de gestelde regels.

Haar „volk" was tevreden over haar, zij had een aardig sommetje op de spaarbank staan en over enkele maanden zou zij opnieuw opslag krijgen.

In het begin beangstigde haar de groote, drukke stad. Zij was eraan gewend geraakt en zij had nimmer eenige aanvechting gevoeld, om voor een korter of langer bezoek naar haar ouderlijk huis terug te keeren.

Haar leven was weldra bijna even eentonig geworden als het leven op het boerderijtje, totdat.... de groentenboer, die dagelijks aan de deur kwam, plotseling neiging toonde, om haar bijzondere aandacht te wijden. Zij durfde het eerst ternauwernood gelooven; het duurde vele dagen, vóór zij

Sluiten