Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE BRIEF VAN VADER.

Hij liet me niet uitspreken, maar antwoordde met een heel eigenaardige stem :

„Straks kunt u verder kennis maken !"

Hij nam plaats in een van de clubfauteuils, die tegenover mij stonden, nam uit zijn krokodil-leeren koker een groote sigaar, en presenteerde er mij ook een.

..Ik was heel erg benieuwd om kennis met u te maken," zoo begon hij. „Uw uitvinding interesseert mij heel erg. U begeeft zich op een gebied, waarvan ook ik een speciale studie gemaakt heb, zonder direkt resultaat."

„U is heel bescheiden," viel ik hem in de rede.

„Pardon," antwoordde hij, „niet zoo sterk als u bedoelt. Ik ben er zelfs stellig van verzekerd, dat mijn uitvinding de uwe verre overtreft. De hoedanigheden van uwe radioemanatie kunnen hoogst actief zijn, ze kunnen volgens u een grooter gebied omvatten dan mijne donkere stralen."

„Dat is zoo," zeide ik met klem.

„Ja.... maar.... of ze in de toekomst het meesterschap zal hebben boven het mijne.... zullen we zien."

Ik bemerkte aan den grijnslach waarmede dat beweerd werd, dat ik met een man te doen had, die mijn uitvinding trachtte den kop in te drukken. Ik bleef uiterlijk heel kalm en antwoordde hem :

„Het mijne brengt vrede en heil voor de menschheid; het uwe, als ik het goed zie, niet anders dan een mogelijkheid om onzichtbaar vijanden te dooden."

Alsof hij door een wesp gebeten werd, zoo sprong hij uit zijn zetel.

Ik deed moeite om aan mijn vreemde gevoelens te ontkomen; ik keek weer rond mij heen en onwillekeurig moest ik aan dat vreemde jonge meisje denken.

Met een duw, zou ik haast zeggen, haalde hij mij uit mijn gepeins.

„Heeft u studiën over de grondslagen van uw werk geschreven, die u mij zoudt kunnen afstaan?" „Zeker," antwoordde ik.

„Zou ik die dan eens op mijn gemak in mogen zien;

Sluiten