Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE ROMAN VAN EEN SCHILDER

zal ik spreken, ofschoon het mij moeilijker valt dan ik dacht."

Hij kneep de oogen toe en wachtte een poos, alsof hij zijn gedachten verzamelen wilde. Dan vervolgde hij snel:

„Mijn verleden kent hier niemand. De geruchten, die er in omloop zijn, betreffen alleen de uiterlijke omstandigheden. Van wat ik lijden moest, kan niemand zich een denkbeeld vormen. Daarom kan ook niemand mij begrijpen en sta ik alleen. — 't Is nu bijna twaalf jaar geleden, dat ik met Maria trouwde. Zij was toen zeventien en ik liep al tegen de dertig. Mijnerzijds was het een huwelijk uit liefde en de eerste maanden doorleefde ik een verrukkelijken tijd van opstuwende kracht en zelfvertrouwen. Al spoedig kon ik mijn maatschappelijke positie verbeteren. Aan de fabriek hield men mij voor onmisbaar en langzamerhand kreeg ik alles gedaan, wat ik wenschte. Maar toen er een jaar verstreken was, merkte ik, dat Maria mij bedroog. Zij bedroog mij met een vriend, die wekelijks bij ons at en aan wiens oprechtheid ik nimmer twijfelde. In mijn overmoed aarzelde ik niet, ik duelleerde en schoot mijn tegenstander door den arm. Daarna keerde ik triomfeerend naar mijn vrouw terug. Verontwaardigd was ik niet, zoover ik mij herinner. Eer had ik het gevoel, of mijn wil oppermachtig het noodlot beheerschte, en ik geloofde, dat na de korte vervreemding onze oude hartstocht te feller herleven zou. Eerst toen zij mij spottend ontving en zich aan mijn liefkoozingen onttrok, werden mij de oogen geopend. Gedurende den nacht, die er volgde, sliep ik alleen en die enkele eenzame uren, van avondschemering tot morgengrauwen, brachten een beslissende wending. Den anderen ochtend voelde ik mij een gebroken man. Mijn jeugd, mijn trots, mijn zelfbewustzijn waren uitgebluscht. Ik wist alleen, dat ik Maria liefhad en dat haar liefde voor mij verloren was."

Bij de laatste woorden snikte hij tweemaal achtereen. Maar onmiddellijk schaamde hij zich over zijn weekheid. Zijn gezicht verstrakte en bitter sprak hij tot den kunstenaar:

Sluiten