Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VRIJ EN ONVRIJ

dm en mede-studente, stelden er een eer in zoo te zijn: slordigheid was immers artistiek.

Henri Kroon voelde zijn gezin weer compleet, als Rein met zijn ernst zoo inzette: „En hoe heeft Huib 't in Berlijn gehad, vader?

„Matig, geloof ik. Hij praat er ten minste niet veel over, zal bh, zi,n, als Delft weer begint. Dien indruk krijg ik "

„Mijn Parijsche reis zou iets voor Huib geweest zijn. Ik heb in t Louvre de Greco's gezien, Huib had 't me aanbraden; ik vind er niets aan, maar dat dit heer in de mode komt, is zeker. Je zag het aan de Amerikanen en Engelschen die alles voorbijkijkend, hem met hun brillen zochten, 't Meest genoot ik van de Hollandsche schilderkunst en dan de Venus van Milo, dat is toch geen denkbeeldig mooi. Schitterend! En den superieuren geest van zoo'n vrouw voel je als t ware. '

„Wie zal beweren, dat ze niet mooi is!" en nu vouwde zich een fijn ironisch lachje rond Kroon's mond: „maar aan een superieuren geest heb ik eigenlijk nooit gedacht "

„Voor mij is dat altijd één." Reiniers eerlijk gezicht keek in de tevreden rust van wie meent zich zijn levensgrenzen te kunnen afbakenen. Mooi en superieur van geest, dat moest een zi,n; zoo was ook Kitty. Alleen het karakter.... n™j immer wist hij niet waar dat te rubriceeren. Modern, noemde zijzelf het.

Als kind had hij 't geweten, wanneer Kitty zijn zandvormpjes afnam of zijn pop - hij had als jongen veel van een pop gehouden - Kitty mocht alles doen, Kitty was toch hef. En kter was Kitty nog lief, maar te wild. Reinier had van stille spelletjes gehouden, van legkaarten en bouwdoozen - Kitty gooide zijn gebouwen om en gaf hem dan een zoentje. Als medestudente was ze hem de laatste jaren een raadsel, waaraan hij immer dacht.

„Een volle week ben ik in het Louvre geweest, vader een dag was ik in t Rodin-Museum, dat me tegenviel. Het graf van Napoleon was weer prachtig. Grootsch met die kolossale karyatiden. En dan Versailles! 'k Heb alles afgewerkt k verzeker u dat ik over Parijs kan meepraten.. " Wat een verschil, zijn jongens - peinsde Kroon. Huib

Sluiten