Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EMMA, DE BRUID

hebben, evenmin als groene blad-salade, waarbij, in de smaak, om zoo te zeggen, de olie «afzonderlijk» blijft. En zoo ligt in de juiste maat der olie het geheim van het welslagen eener salade.

— Ja, oom, zei Folly.

— Zoo is 't, beaamde Ips.

Maar Maria zag, hoe de wichten weder een ondeugenden blik wisselden, zij sloegen hun oogen omhoog, vertrokken hun mond, en gaven hiermee, duidelijker dan met woorden te kennen:

— Nou, wat zeg je van deze «lecture». Amusant, wat? En zij merkte dus, dat de meisjes al weer een aardig eind

op weg waren naar de «normale» wereld.... en zij vroeg zich af: is dat goed voor hun karakter of niet? Och, zij gunde deze kinderen natuurlijk graag al hun levenspleizier, — maar ik had toch wel gedacht, dat deze zware schok hen een beetje zou hebben verdiept....

Enfin, het was misschien beter zoo. En zij had het al zoo vaak in haar leven ervaren, dat de jeugd ongelooflijk veel verdraagt....

— En waar gaan we vanavond heen? vroeg Folly.

— Ja, wat is er te doen? informeerde Ips.

— Ja, had je verwacht, Irene, dat we vanavond....

— Tante, met de naam Irene is 't gedaan. Dat was goed voor de kostschool, begrijpt u, maar in 't gewone leven zijn we weer Folly....

— .... en Ips.

Maria, evenzeer door den toon, als door den inhoud der woorden, voelde zich gekwetst. Maar zij zeide niets. De meisjes hadden gelijk; de namen Folly en Ips behoorden bij het «gewone» leven, »Irene« en »Philippine« bij een periode, die zij liever wilden vergeten. Doch, al zeide zij niets, haar man nam op zijn deftige wijze het woord:

— Met je welnemen, in mijn huis passen geen Folly's en Ipsen.... Voor mij blijven juillie Reine, — en ook niet Irene, waarom? — en Philippine.

Het driftige roode bloed vloog Folly naar de slapen.

— O, als u vindt, dat we hier niet hooren, dan!

— Kalm, nichtje, kalm. Je hoort hier niet als «Folly», be-

Sluiten