Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VRIJ EN ONVRIJ

week weer zoo slecht geweest. Maar dat kan nog terecht komen, zij is 'n kind.

„Wat zou ik bij u mogen, oom?"

Met een blik op Celine durfde Kroon: „Naar den nachtegaal luisteren! Maar ook je thema's goed maken natuurlijk, dat je mama geen verdriet doet. Dat kan toch allebei wel, als je je maar inspant...."

„Oom, wanneer komt Annaatje weer terug?"

„Vreemd, Henri, dat kind hangt van al haar vriendinnetjes nog het meest aan Annaatje, haar eigen nichtje. Laat je haar daar nog bij Marie?"

„Het is mijn plan," zegt Kroon, „het kind heeft het daar beter dan thuis. Altijd met Elly samen en de dorpskinderen; kinderen van gelijken leeftijd direct om har heen, het eenvoudige, opwekkende en — geloof ik — veel meer vormende dorpsleven, ik durf het niet aan ze er weg te halen. Bovendien geloof ik dat het ook erg goed is — maar dat durf ik haast niet hardop te zeggen — als de kinderen niet altijd, niet zooveel bij de ouders zijn...."

„Een kostschool!" zegt Lotje dwepend en smakt met de lippen.

„Kind!" roept verschrikt de moeder, „om zoo'n geluid zou je direct al straf krijgen!"

„O, maar dan zou ik het niet meer doen "

„Henri, wat bedoel je met het »vormende« dorpsleven? Van de week hoorde ik ook al dat woord gebruiken."

„Vormend? Karakter-opbouwend! Of het meer vrijuit groeien van een karakter, want misschien vormen wij er weinig aan en kunnen we het alleen heel licht vervormen;, ik laat mijn kinderen altijd nogal hun gang gaan; er zit misschien wel gemakzucht onder, zonder dat ik het weet, toch is het ook een overtuiging. Nu met Jet...."

„Lotje, ga papa eens roepen, zeg dat oom Henri er is...."

„Nu met Jet, ben ik misschien dupe geworden van mijn overtuigingen. Jet heef zich tenminste wel heel vrij gevoeld van eenigen band...."

„Marie heeft er mij over geschreven, ze zit er over in, daar de kennismaking in haar huis plaats vond. Het gaat

Sluiten