Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

PETERKEN

haast niet te dragen opoffering voor haar zou zijn, wilde hij haar coüt que coüte bewegen, het kind ergens onder te brengen. Zoolang de jongen thuis was, bestond er voor hen geen enkele kans, ook maar eenigszins dichter naar elkaar toe te groeien. Het kind nam haar denken en voelen zoo geheel en al in beslag, dat ze daardoor voor alle andere invloeden gesloten werd. Hij had gehoopt dat ze van hem zou gaan houden.... als er een kindje kwam. Die kans bestond nu niet. Ze wilde niet. Waarom? Zou ze bang zijn dat daardoor het verleden, waarin ze leven wilde, haar ontglippen zou? Dat ze te veel in het werkelijke leven zou komen, als een kind haar aan hem bond? Was haar liefde voor het kind dan geen natuurlijke moederliefde, maar niets anders dan de liefde voor den overleden man?

Het angstzweet brak hem uit. Dat was dat was niet

te dragen! Dan moest ze hem in zijn liefde minachten

hem beschouwen als minder dan niets! Dan moest ze zijn omarmingen bestiaal vinden.... moest ze haar verbeelding terugdwingen naar het verleden, om van walging niet te sterven....

Als ze haar oogen sloot, zou ze dan hem zien? Die gedachte liet hem niet meer los. Woede stormde in hem op. Dat.... dat was gemeen.... dat was pervers.... dat was zoo in-laag dat....

Maar tegelijk welde er weer medelijden in hem op. Voor Peterken had ze dat gedaan! Dat had ze hem toch ook vooruit gezegd! Voor 't kind had ze zich gegeven.... voor 't kind had ze zich opgeofferd — zoo volkomen als slechts een moeder dat kan. Dat was toch heroïek dat was verheven van reinheid....

Zijn hoofd zonk zwaar op de borst. Hij wist het niet

kon niet meer denken. Of haar houding te laken of te prijzen was.... het deed er niet toe, voor hem was 't niet meer uit te houden! Na zijn inspannende werken daags, die voortdurende afmattende brouille die vijandelijkheid.... die

verwijtende oogen.... dat angstige staren van 't kind.... Vooral dat angstige staren van 't kind! 't Leek alsof het iets begreep. Die groote, onnoozel-vragende oogen zag hij in zijn droomen nog! Er lag iets oneindig-teers in, en iets

Sluiten