Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE TERUGKEER

weer onweerstaanbaar te trekken en liep hij er 's Zaterdagsavonds wel eens binnen, om een spelletje te kaarten, zooals hij dan zei wanneer hij uitging. En natuurlijk dronken ze er dan ook wel een borrel, maar zijn vrouw hoefde niet bang te zijn, hij zou vast niet te véél drinken.

Vrouw Geerkes zuchtte even toen ze aan den tijd dacht, die er toen volgde. Toen was de eerste schaduw op haar jong huwelijksgeluk gevallen. Jan was op een van die Zaterdagavonden erg jolig thuisgekomen en had haar in kennelijk aangeschoten staat in zijn armen willen nemen, om haar te kussen. Goede hemel, zooals ze toén geschrokken was! Ze was zóó hun huisje uitgeloopen en had dien nacht in de schuur bij hun geit geslapen.

Den volgenden dag hadden ze er niet meer over gepraat en had Jan enkel door overgroote vriendelijkheid het gebeurde trachten goed te maken. Daarna was het ook nooit meer gebeurd, dat hij te veel dronk. Wel ging hij geregeld iederen Zaterdag naar de kroeg om te kaarten en een enkel borreltje drinken, maar nooit dronk hij meer dan hij verdragen kon — totdat zijn vrienden hem dien eenen vreeselijken avond midden in de week hadden meegetroond en het onherstelbare gebeurd was....

Brieven had hij haar natuurlijk nooit durven schrijven, omdat de politie op die manier wel eens achter zijn tegenwoordig verblijf had kunnen komen, maar vrouw Geerkes' eenvoudige vertrouwende natuur deed er haar ook niets vreemds in vinden, dat Jan zoo èrg lang weg bleet. Ze was er voor zich zelf zeker van, dat hij daar in den vreemde hard werkte; hij had immers zoo'n harde les gehad en zou nu den drank wel verafschuwen. En als hij ergens werk had gevonden, dan zou hij ook zoo maar niet weg kunnen, zelfs al wist hij dat zijn misdaad verjaard was. Straks zou hij toch zeker komen en zou haar lange wachten eindelijk beloond worden. Ze verlangde er zoo innig naar, dat ze dan toch in ieder geval hun laatste levensjaren kalm samen in hun huisje zouden doorbrengen. Haar heele leven was feitelijk één wachten daarop geworden.

In het begin had ze wel eens oproerige gedachten gehad, wanneer ze om zich heen al haar kennisjes uit haar meis-

Sluiten