Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE VERRE PRINS

iets te verlangen op een dag als vandaag. Ze kijkt Amke bezorgd in het gloeiende gezicht.

„Malligheid hoor, dien voetval stel je maar uit tot later. Je bent ziek ook, je hoort in bed, je gloeit van de koorts."

In de auto zit Amke stil voor zich uit te kijken, ze neemt geen deel aan het gesprek. Ze is blij, dat alles zoo geschikt is; ze voelt zich te ellendig om na een rit in het tochtige trammetje nog in een twistgesprek met tante Bets gewikkeld te worden. Vader zal wel boos zijn, omdat ze zich niet aan de afspraak heeft gehouden. Den vorigen dag, haar verjaardag, is Amke voor het eerst het uitblijven van familiebezoek opgevallen. Als ze daarbij de réunie van vorige jaren vergeleek! Zelfs nicht Sanne, die anders zoo verzot is op de familie-bijeenkomsten, heeft zich niet laten zien. De familie was boos. Amke heeft de ooms en tantes, allemaal van de gedegen traditie en den ouden, geijkten stempel, langer dan een jaar al links laten liggen, een feit, dat niet ongestraft voorbijgezien , kon worden. Tante Bets moet zelfs haar. handen ten hemel geheven en pathetisch gezworen hebben, dat ze geen voet meer in het huis van haar broer zal zetten, eer zijn eenige eigen dochter den drempel van het hare heeft overschreden.

(Wordt vervolgd.)

Sluiten