Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TWEEDE VROUW.

77

Josien had een gebaar van medelijden. Gedempt praatte hij verder:

— Ze weten niet beter, die menschen, Harms en zijn vrouw.... Wat zouden ze ook van kunst begrijpen? Maar het is hard....

Josien wist niet wat te ontwoorden. Zacht vroeg ze:

— Mag ik op een keer eens wat van uw werk zien?

— Zeker, zeker, stemde hij gretig toe. En gansch gewonnen nu, vertelde hij, hoe eenmaal zijn werk werd geëxposeerd door den dokter van de inrichting waar hij had ziek gelegen, hoe iedereen het daar bewonderde.... Ze zijn niet overal zoo bot als hier, eindigde hij, met zijn hooghartig glimlachen, dat was als een grimas, wijl de oogen star bleven. Geleidelijk werd hij zeer spraakzaam, zinspeelde op geheimzinnige zaken, die hij alleen wist, en die groot opzien zouden baren wanneer hij spreken wou.... Maar het is nog de tijd niet, verklaarde hij nadrukkelijk

Ze wandelden terug langs een voetpaadje, dat als een platgetreden karrespoor zoo smal, zich door de hei sbngerde, Josien, in haar jonge rankheid uitstekend boven de gebogen gestalte van den schilder. Hij liet het hoofd hangen, antwoordde kort op haar vragen, ineens stilzwijgend, alsof hij spijt voelde over zijn openhartigheid.

Toen eindelijk het berkenlaantje, een streep van groen en zilver, voor hen lijnde onder het wit en blauw van den hoogen hemel, bleef Moor staan en strekte zijn arm vooruit in de gerafelde mouw: het doktershuis! En met een opvleug van de oude hoofschheid:

— U verontschuldigt mij, mevrouw? Men wacht mij in het pension.

Josien stak hem de hand toe, dankte voor het geleide. Lang bleef ze hem nastaren, waar hij dwars door de heide op het dorp toeliep, het schetsboek onder den arm, een nietig grauw figuurtje in het alom wijde van heide en lucht, en een droefgeestigheid, ze wist zelf niet waarom en waardoor, omdreef haar. Ach, zoo'n arme man, wat had die nu aan het leven, waarvoor bestond die eigenlijk? Was niet het voortbestaan op aarde een karikatuur, als geen liefde je pad verhelderde, je stemming verteederde? Die man trok al zijn kunnen en al zijn liefde samen op zijn kunst en bereikte toch niets.... hij gevoelde zich veronachtzaamd en teleurgesteld, omdat anderen niet zijn ontvankelijkheid deelden. Ge-

Sluiten