Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BART BOUWERS' SCHAT.

387

Nettes woorden konden niet anders dan algemeen instemming vinden. Zo was 't.

— Nou, meende Sibrand — ik zou zeggen, te beter voor ons. Als hij 't nu maar goed bewaard en zo verstopt, dat die andere lui 't niet vinden —

— Dat zal ie wel, dat zal ie wel! Gaar is ie genoeg. En hij zegt wel, dat Stiena wou, dat ie d'r bleef — maar 't kon ook wel es wezen, dat ie daar zo'n mooi plaatsje voor z'n geld heeft, dat nergens mooier nestje te vinden is —

— 't Is te hopen, dat het een nestje is, dat d'r nieuwe stuk ken bijbroedt, grapte Sibrand — want op rente heeft hij z'n geld nooit willen zetten.

Allen lachten — zelfs in de stopverftrekken van Nardus kwam beweging en z'n geitebaardje ging driemaal op en neer.

Bart werd nu door z'n familie gans niet overlopen. Sinds de beslissende Zondag had geen van allen nog weer een voet over z'n drempel gezet. Dat meenden ze aan hun eer verplicht te zijn. Zij hadden aangeboden — hij had geweigerd — afgedaan. Als zij nu weer kwamen, dan kon hij geloven — nee, als hij wat wou, dan moest hij maar eerst es bij hen aankloppen —

Maar Bart scheen daaraan niet te denken. Z'n enige uitgang was Zondags naar Stiena's giaf en nu de Remmers bij hem inwoonden en zulke gezellige luitjes bleken, 't kleine ventje hem zo aan z'n eigen jongen herinnerde, dacht hij minder dan ooit aan z'n familie, die hij veel te goed snapte in hun begerigheid naar z'n bespaarde duitjes, en als hij nog jaren Stiene hoopte te overleven, dan was het alleen om hen nog lang, lang er van verstoken te houden.

VIII.

De winter liet zich aanvankelik mooi aanzien — 's nachts een kraakvorstje, daags een ghmpje zon — en wat in jaren niet was gebeurd — met Kerstmis was er ijs, wel niet op de vaart, maar dan toch op de plas, bezuiden de dijk.

En 't werd gebruikt!

Wat rijden kon was op de been en menigeen, die al een dagje

Sluiten