Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KARAVANSERAI.

sarong aan in dezelfde kleuren als de hoofddoek — een zwart lusteren badjoe met vergulde knoopen — traden buigend nader. Adolfien ontving ze allerliefst en leidde ze naar de voorgalerij; onderwijl zei Both tot van Arkel: — „Jongen, je hebt me zoo'n

plezier gedaan maar nou oppassen; reken op mij "

Van Arkel dorst niet zeggen, hoe vreemd 't hem was; onaangenaam vond hij het niet, Adolfien was hier lief hij hield ook

wel van ze maar die zaligheid, waarvan hij zooveel gelezen en

gedroomd had, ontbrak De gasten kwamen binnen.

*

* *

Acht dagen waren ze in den pasang-rahan gebleven; toen moesten ze naar Soerabaja terug, want de assistent-resident van Blitar zou er zijn intrek nemen. Te Bangil hadden ze afscheid genomen — voor enkele dagen — van Adolfien, die zuidwaarts was gereisd naar Lawang, om haar vader het groote nieuws van haar verloving mede te deelen; Both had daar op aangedrongen. Maar toen ze samen, Both en van Arkel, in de voorgalerij zaten van de mooie woning te Genteng — mevrouw Both was uit bij hun thuiskomst en keerde eerst heel laat terug — vertelde van Arkel, hoe eigenaardig het met die verloving was toegegaan en hij deed dit heel eerlijk. — „Nu is 't eigenlijk allergekst met mij gesteld," zei hij; „ik mis heelemaal die opgetogenheid, dat

zalige gevoel van lichtheid, het vaste weten " —„Allemaal

uit een romannetje ,beste jongen!" — „Dat is juist wat ik niet weet. Ik voel me precies, of ik een heel moeilijke taak op me genomen heb " — „Dat is het ware, dat is echt. Moeilijk is het

en daar iets moois van maken, zie je, daar moet je op aansturen." — „Ik geloof, dat ik het mooier zou vinden, als Adolfien geen

geld had " — „Heeft ze ook niet; toen haar moeder stierf,

was er nog weinig. Later heeft hij veel geld verdiend; ze krijgt later geld. Ik sta daar borg voor. En dan moet je die malle ideeën, alsof geld geluk uitsluit, uit je hoofd zetten. Het tegendeel is waar: eerst de klei, en dan moet de kunstenaar maar 's toonen wat-ie kan. Ik weet wat je denkt: en jij dan, wat heb jij ervan gemaakt nee, geen excuses, laat mij nu eens praten. De gevallen

staan niet gelijk.Mijn vrouw was te inlandsch, en dat is ze gebleven.

Sluiten