Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE ONTROUW VAN MENEER DÉSIRÉ.

Treesje, die zonder kloppen binnentrad, kreeg een nijdig, verstoord „Belet!" naar 't boofd en dat maakte haar zóó verlegen, dat, toen ze even later meneer in den gang tegen-kwam, zich niet te bergen wist. Ze liep met kolen, aan elke hand een kit.

„Dat weegt zwaarder as me geld," zei ze giechelend....

Ditmaal scheen de beterschap van Emilie meer bestendig van duur. Met juffrouw van Weideren kon ze goed opschieten. De week daaraanvolgende mocht Theodora voor 't eerst beneden komen. Ze zat in een diepen fauteuil en vleide zich, eerlang weer het absolute gebruik harer ledematen te zullen hebben. Medicineeren behoéfde niet meer, — op wat salicyl na.

Eerst was 't wel gezellig: drie vrouwen over den vloer. Een drukte en beweeglijkheid, die Désiré geheel ontwend was. Of Adèle in hun midden was weergekeerd....

Adèle! Haar heengaan had-t-ie zich waarachtig aangetrokken, maar...., niet zonder reden mocht men 'em 'r van verdenken, dat een eventueel overlijden van Theodora of Emilie hem wel welkom zou zijn....

't Was ook een crime voor een levenslustig, redelijk-gezond man, levenslang met twee kwakkelende zusters opgescheept te zitten!

Daarbij kwam nog, dat Theodora telkens wat te vitten vond op Margaretha, zijn buishoud-ideaal. Voor den drommel, waar bemoéide ze zich mee ? Ging 't zóó soms niet goed ?!

En ook Emilie begon te zeuren. Wanneer hoepelde die juffrouw van Weideren eindelijk eens op? Men had haar diensten niet meer noodig. Zij, Emilie, verlangde weer zélf de teugels in handen te nemen en 't huishouden te mennen naar d'oude paden van degelijkheid, zuinigheid, deftigheid.

„En burgerlijkheid!", snauwde Désiré. Hij was bijzonder ontstemd over de onaardige bejegening, die juffrouw Margaretha van de zijde zijner zusters ten deel viel. Hij was ontstemd en zou dat tóónen.

„Juffrouw van Weideren blijft. Begrepen Emilie, begrepen Theodora? Zij is eminent. Nu jullie weer een pluisje van je mond kunt blazen, wil je haar aan den dijk zetten. Schande! Schaam je Emilie, schaam je Theodora!"

Sluiten