Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DB HELD.

verergeren. Zij stond op, deed eenige schreden en bleef besluiteloos staan.

— Waar ga je heen, Teresa?" vroeg haar moeder.

— Ik weet het niet, "zei ze lusteloos. „Ik heb hoofdpijn.

— Ga wat rusten, als je vannacht zoo weinig hebt geslapen,' raadde Teta. „Het duurt'nog wel een uur, eer Micuccio komt."

— Neen, nu niet," zei Teresa met weerzin. Zonder te weten waarheen liep zij de duistere gang in, naar de zaal in koel schemerlicht, daar de halfgesloten zonneblinden het felle daglicht buiten sloten. Zij trad naar de piano en bladerde in de muziek die er boven op lag, meest beginstudies en dansmuziek.

's Zomers wanneer het plaatsje verlevendigd werd door stadsbewoners die er de warme maanden kwamen doorbrengen, dansten de jongelieden in deze zaal. Doch dit jaar ontbraken de cavaliers, allen onder de wapenen. Twee waren er al dood, die arme Cesare dien zij zoo dikwijls hadden uitgelachen omdat hij zoo mal danste, en Carlo Pescatori, die fat met zijn gepommadeerde haren. Die had zelfs de medaille al valore gekregen. Arme jongens !

Hier was die One Step van verleden jaar, een napolitaansch liedje. En dit was die lievelingswals.

Teresa zette zich voor de piano en krabbelend met haar ongeoefende vingers en telkens weer opnieuw beginnend speelde zij. Zelfs zoo gebrekkig uitgevoerd scheen die muziek haar nauwer te binden aan het lieve verleden. Tranen die in haar tegenwoordigen toestand van zenuwzwakte zoo gemakkelijk opkwamen, vulden en verduisterden haar oogen, zoodat zij ze weg moest wisschen om de muziek te ontcijferen. Zoo speelde zij, na de wals de One Step en na de One Step de wals, nu en dan ophoudend om naar een gerucht te luisteren dat geleek op het rollen van een rijtuig. Eindelijk naderde wielgeknars en kwam het straatje af. Zij sprong op, opende de deuren en trad op het balcon. Daar kwam het wagentje met Micuccio in zijn grove grijs-groene uniform naast haar vader met zijn grijzen vilthoed en barschen grauwen knevel.

— Micuccio!" riep zij. Toen, bevend van zenuwachtige blijdschap snelde zij heen, naar de huisdeur, de anderen toeroepend: „Daar is Micuccio!" en met groote sprongen de trap af. Micuccio

Sluiten