Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

6

HET SPORTBLAD.

Voor het vrij talrijke publiek was het een wedstrijd als geknipt. In de eerste minuut al de eerste emotie, want de bal kwam uit een worsteling schuin voor R. A. P.'s doel, plotseling te voorschijn en rolde met een hoogst

onschuldig gangetje recht op een der doelpalen aan, een halve duim meer naar binnen en Vitesse zou onmiddellijk gescoord hebben. Gevaar ontstaat er dan in den eersten tijd bij R. A. P. niet meer. Niettegenstaande zij tegen den hinderlijken wind inspeelt, is zij de sterkere en weet na een half' uur door uitstekend samenspel van Hisgen en Kampie den bal in 't net te jagen. Kort daarop laat Hisgen den bal weer vliegen en 110. 2 is er. Een minuut of zeven voor de pauze haalt Vitesse geheel onverwacht haar eerste. Een aanval van de Arnhemmers was afgeslagen en R. A. P. was weer naar voren, toen de bal terug kwam en door Villeneuve, na kort samenspel met Hendriks — ze stonden beiden achter v. d. Linde en Potter en beslist buitenspel — hard ingezet werd en door Rincker gedeeltelijk gestopt, over de lijn ging. De pauze komt met 2—1. R. A. P. krijgt wind mede en maakt na een kwartier no. 3. Vitesse heeft nu een tijd, dat zij geducht lastig is, doch komt niet door de R. A. P.-verdediging heen, evenmin als het deze gelukt haar van zich af te schudden. In dit moment toont Vitesse haar beste spel van den geheelen dag en het wordt beloond door een mooie goal, een schuiver van Villeneuve, door kranig samenspel van den rechtervleugel daartoe in staat gesteld. De stand is 3—2 en met Vitesse opdringende, blijft de spanning in het spel. Het critieke moment van den wedstrijd is aangebroken. Vast houden door Vitesse zou voor haar waarschijnlijk beteekend hebben het redden van den wedstrijd, R. A. P. scheen het gevaar te beseffen, ging er van door en keek niet meer achter zich. Een kogel van Lieftinck scheerde de paal, een paar -hooge schoten van Kampie worden door Geerkens gekeerd, uit een nijdige scrimraage pikt hij den bal op, over den schouder van de Bruijn, die hem op zijn huid zit, wipt hij den bal weg, een hoekschop danst op de lat, de Bruijn mist een dotje, Elias en Kampie kwakken den bal huizen hoog over de lat als het doel aau hun genade is overgeleverd en Hisgen zet er een in, die no. 4 en R. A. P. de zekerheid brengt.

Vitesse geeft den moed nog niet op en forceert een hoekschop, Goedvrindt verschopt hard inloopende een harden center, men blijft hard werken, vooral Jacobsen, en Vr. eindigt ten slotte geslagen voor het eerst van het seizoen, met 4—2, een uitslag, die zonder dat een der partijen zich benadeeld had behoeven te voelen, 6—2 had kunnen zijn.

R. A. P. is dus Kampioen van Nederland voor 1897—98.

*

H. V. V.—H. B. S.

Een vanzelf warme en dapper gespeelde wedstrijd, die H. V. V. een blijde, maar moeilijk bevochten overwinning (1—0), H. B. S. daarentegen een tweeden tuimel tot slot van het seizoen, bezorgde.

De „Haagsche", Coops missende, had in Kool een voortreffelijke plaatsvervanger en was Zondag kranig in vorm, met goeden moed en sterken -wil bezield. Jammer werd de begunstiging van den wind vóór rust letterlijk door haar in den wind geslagen; vele goede kansen, tot zelfs een strafschop, werden verhanseld door kalinte-verlies en slecht schieten. Zeer zeker had de eerste speelhelft met den stand ten voordeele van. H. V. V. moeten gesloten worden, maaide voorhoede wist het flinke spel der

aehterlinies niet naar den eisch te verwerken.

Dat de stand met rust 0—0 aangaf, is echter ook. voor een gewichtig deel te verklaren uit het stevige optreden der H. B. S. verdediging, die voortreffelijk en met veel succes werkte.. De Zondag min of meer vooze voorhoede van H. B. S. stelde bitter te leur. Eenige schimmen van haar anders zoo verrassende aanvallen brachten niets en werden door de H. V. V. verdediging of haar doelverdediger met weinig moeite verijdeld. Ontoerekenbaar was die voorhoede door haar besliste abnormaliteit.

En zoo komt rusttijd met H. B. S. slechts gespaard door het falen en wanboffen der tegenpartij. Dadelijk na de voortzetting schijnt H. B. S. een oogenblik van den ouden geest doorvoerd en houdt H. V. V. een poosje hachelijk ingesloten onder een heftig bestoken van het vijandelijk doel, door Kool meesterlijk beschermd, deels ook door „zwijnen" gespaard. Uit dit korte beleg werkt H. V. V. zich plotseling los en stormt herhaaldelijk en met doortastend, gespierd spel op net doel der tegenpartij aan.

Het gaat nu spannen.

Vox populi wil weten hoe of' wat en lokt met haar ruwe geestdrift als het ware eene beslissing tusschen de krachten uit.

Wanhopige losbarstingen van H. B. S. eindigen in slechte schoten of Kool's handen, welke Zondag het eigendom van een meesterlijken doelverdediger waren. H. V. V. dringt ernstiger en

voortvarender op met veel bederven op beslissende momenten en volhardenden en moedigen tegenstand van de vijandelijke achterlinie. Van Andel werkt verrassend goed.

Een catastrophe voor het doel van H. B. S. is onafwenbaar geworden. Dat 'wordt gevoeld. Daar krijgt van Braam, voor het doel, den bal : wil koppen maar is niet geheel zeker van zijne beweging en slaat den bal met „behulpzame hand" door het doel langs van Andel heen. Kabaal, getier, gejuich! Protesteeren ! Hij zegt het zelf! Maar het was bij ongeluk. Niet opzettelijk. Geen doelpunt: wel een. Scheidsrechter grensrechter ! Niet gezien. Slot wel een doelpunt en protest ingetrokken, daar opzet niet te bewijzen was.

Verwoed spel daarna. Van H. V. V. krachtig tot het einde toe ; van H. B. S. minder, slapper met de minuut. De verdediging is afgemat van het overmatige werk, de voorhoede nog veel afgematter zonder veel gedaan te hebben. En zoo eindigde de strijd met de verdiende zege voor H. V. V. en een dito nederlaag voor H. B. S. Over de hoedanigheid van het spel heeft men al het een en ander kunnen lezen in het bovenstaande. De totaal indruk was, dat H. V. V. op dit seizoeneinde een sterk verbeterden vorm heeft gekregen, die Zondag voortreffelijk uitkwamen. Pijn, beredeneerd is het minder dan forsch en volhardend, het laatste voornamelijk wat de verdediging betreft. De voorhoede praesteert te zamen weinig, individueel werd Zondag veel goeds gegeven, vooral door Pannekoek, van Braam (ofschoon d ooieen vroeger bekomen kwetsuur niet geheel in vorm) en Broese, die later ook als middenspeler schitterend optrad, en met prijzenswaardig minder verblindheid dan vroeger wel eens.

Kleijn werkte in de middenlinie hard ; wel steeds met dezelfde schoten en dezelfde koppers, maar die miste hij vveinig en deed ze goed. Kan zag ik wel beter; Wolfson ook. Mundt was voor mij echter de ster van het elftal. Zijn schoten zijn juist en onhoudbaar bijna, en missen deed hij bijna niet. Erdman werkte even hard, maar minder goed. Kool noemde ik reeds.

De ,H. B. S." combinatie, en hier dient tot goed verstand van de krachtsverhouding nadruk op gelegd te worden, was beslist abnormaal in de linie van waar anders haar grootste kracht uitgaat: de voorhoedespelers waren niet in staat hunne beste krachten te geven, en misten Verkerk. Geen van allen kenmerkte zich gunstig door zijn spel. Samenspel was nagqnoeg afwezig en Sol verdient eervolle vermelding voor-wat hij persoonlijk deed, zoowel voor ais achter in het spel. Zijn ijver was ongekend groot. De verdediging was in de middenlinie geknakt door de machteloosheid van een der besten ; maar niettegenstaande ging er van het achterstel, onder de ongunstige omstandigheden, reuzenkracht uit. Stempels, Pfeiffe1- en Stigter stonden pal eu verrichtten veel wanhopig reddingswerk. Van Andel had zijn dag.

Zoo eindigde H. V. V. haar seizoen met een blij succes als schadevergoeding voor veel tegenspoed in den aanvang en gooit H. B. S. den voetbalschoen uit met een zucht over het noodlot, dat dit speeljaar niet van haar geweken is.

De heer de Meyere voldeed over het geheel goed en belooft een verdienstelijk scheidsrechter te worden. Het publiek was woelig en bemoeizuchtig.

^ J. E. STOKVIS.

Rapiditas versus H. F. C. H.

Laatste competitiestrijd in Rotterdam.

Rapiditas heeft hier het licht uitgeblazen. Zij houdt van de duisternis, dat doet ons aan 2 dingen tegelijk denken. Maar het ergst is dat zij daarbij gestruikeld is en de H. F. C. H. over haar heen heeft zien loopen. Het was vrijwel verdiende loon, want het was niet veel zaaks haar spel. Haarlem was bepaald sterker en heeft verdiend te winnen. Erg veel moois heeft de geheele strijd ons evenwel niet opgeleverd. Het begon al vrij saai, onder aanwezigheid van een niet al te talrijk opgekomen publiek. Rapiditas had het eerst wind mede, maar de zon die krachtig scheen in het aangezicht, wat de spelers geducht plaagde want het was nog al warm Zondag. Het elftal van Rapiditas bestond uit O. Stokvis, Reesema, 0. Bakker, H. Stokvis, de Vos en G. Stokvis, Bijdendijk, Hupkes, v. Veen, Theehng en D, Bakker. Het tiental van Haarlem uit : Kerbert, v. Wijk, Stol, Carlo. Bronk-

horst, de Koek, Kremer, v. d. Berg, Urooteboer en Krüseman.

Rapiditas is iets sterker in het begin, zij valt het meest aan, maar schiet niet, Hupkes trapt o.a. eens een gecenterden bal van Bijdendijk leelijk naast het doel en als Bakker weinig later het beter levert, keert de keeper den bal. De uitvallen van Haarlem zijn niet al te krachtig, wat vreemd is, Kremer en v. d. Berg loopen elkaar vaak in den weg en schieten gedurig naast. De forwards van Haarlem ondervinden evenwel weinig steun van de half-backs. De backs daartegen werken hard en v. Wijk is al weder in conditie. Wij zien ü. Bakker v. d. Berg eens móói afhouden, en het doel redden, maar het blijkt al heel spoedig dat deze speler niet al te best op dreef is, Reesema daarentegen weert zich flink. Doordat de bal gedurig over de lijn gaat, wordt de strijd nog ongeanimeerder. Een paar corners, die Rapiditas ten deel vallen, leveren niets op en worden door v. Wijk mooi weggewerkt. Zoodoende is reeds xj2 uur verloopen voordat er nog iets gewichtigs is voorgevallen. Eindelijk neemt Rapiditas de leiding, — iets wat zij wel verdiende — doordat Bijdendijk den bal van uit den linkerhoek en staande op de goallijn, mooi naar het midden over zet en van Veen inloopt. Haarlem wendt alle pogingen hierna aan om terug te scoren, maar

slaagt er niet in. v. d. Berg beëindigt een samenspel tusschen hem en Kremer met naast trappen en zoo ook kopt hij een center van Bronkhorst bezijden het doel. Rapiditas vergroot haar voorsprong ook niet doordat hare voorhoede de verdediging der tegenpartij steeds gelegenheid geeft om oj> de gevaarlijk- . ste momenten weg te trappen. De stand is dus met de doelverwisseling, die na een zeer korte pauze geschiedt, 1—0 in Rapiditas' voordeel.

In de 2de helft is het spel van Rapiditas van nog minder gehalte, Haarlem daarentegen bekend om hare taaiheid en energiek doorwerken wordt st rker. Nu zijn de Haarlemmers grootendeels aanvallers, v. d. Berg en Kremer geraken in hun element en het spreekt van zelf dat zoodoende binnen het eerste kwartier de H. F. C. H, gelijk weet te maken. Het geschiedde met een center van Krüseman die door v. d. Berg fraai ingekopt werd. Dan komt er weder een tijdje dat de partijen vrijwel tegen elkaar opwegen, v. Veen schiet nog eens naast, een paar kansen worden niet benut maar Haarlem wint het toch op het laatst en neemt spoedig den voorsprong met een schot van v. d. Berg, nadat de bal mooi opgebracht was. Reesema kopt bij een andere gelegenheid nog een free kick weg, maar eenigen tijd later kan hij niet verhinderen dat v. d. Berg ten derde male scoort, als de verdedigingte ver uiteen staat en O. Stokvis uit zijn doel toeloopt. Rapiditas zit er nu geheel onder. Er ontstaan nog drie gulden kansjes voor haar, die zij geen van alle' weet te benutten. Kremer die reeds lang op een goaltje heeft geaasd levert het beter en scoort niet lang voor het einde een 4de punt. na de verdediging weder flink gepasseerd te hebben. De verdediging van Rapiditas verzwakt allengs meer. Zij keert nog een paar aanvallen doch richt overigens niet veel meer uit.

En als het einde komt, verliezen de Rotterdammers met 4—1 om hun 4de plaats aan de Haarlemmers af te staan.

Tromp had voor het laatst van het seizoen zijne diensten in Rotterdam bewezen en de stoet ging huiswaarts.

Bij Rapiditas zagen wij zoowaar nergens goed spel. De keeper werd te plotseling- alleen voor het vuur gezet, de verdediging drong dikwijls te veel naar voren, Reesema en H. Stokvis gavèn nog het beste spel te zien. In de voorhoede blonk niemand uit, Bijdendijk verdient een pluimpje voor zijn mooie ceuter en D. Bakker voor zijn opbrengen, doch overigens is aan hen een groot deel van de nederlaag toe te schrijven.

Bij Haarlem werkte de voorhoede alleen na de rust goed, het spreekt van zelf dat Kremer en v. d. Berg hier de sterren waren. In de half-back linie die ook niet heel, krachtig was, blonk Carfi het meest uit. v. Wijk verdedigde op de backplaats als naar gewoonte uitmuntend, maar Stol stond hem ook aardig ter zijde. De keeper werkte den enkelen bal heel goed weg eu heeft het scoren verhinderd.

Wij zijn benieuwd wat H. F. 0. H. nu tegen Sparta zal uitrichten.

B. J. ZUYDERHOFF.

* * *

VA N DE ZIJGRENZêN,

liet Utrechtsch Dagblad geeft het volgende niet onvermakelijke relaas van den wedstrijd R. A. P.—Vitesse :

Ongeveer een kwartier had ik 'm aangehoord, m'n kleinen mentor, die maar al voortbabbelde in een taaltje, dat doorspekt was van divarse Engelsche speciaal-uitdrukkingen, en nog was ik niets wijzer, 't wemelde mij van

Sluiten