Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Ik denk er soms zelfs over, om weer bij u te komen wonen, vervolgde Hippolyt achteloos. — Gij rekent hen dus niet in staat om een mensch op te nemen met de gedachte dat hij zeker en zoo gauw mogelijk sterven moet?

— Ik dacht dat zij u met eenigszins andere bedoelingen hadden uitgenoodigd.

— Hèhè! Ge zijt toch lang niet zoo simpel als men u afschildert! Ik heb er nu den tijd niet voor, maar anders zou ik wel iets van dien Ganetschka en zijn verwachtingen kunnen openbaren. Men ondermijnt uw leven, vorst, men ondermijnt het zonder erbarmen en .... 't is zelfs jammer dat ge zoo gerust zijt. Maar helaas.... ge kunt niet anders!

— Dat beklaagt ge! lachte de vorst. — Zou ik dan naar uw meening gelukkiger zijn, als ik mij meer ongerust maakte ?

— Het is beter ongelukkig te zijn maar te weten, dan gelukkig en.... bedot te worden. Het schijnt dat ge het totaal onmogelijk acht dat ge van dien kant een mededinger kondt hebben?

— Wat gij daar over mededingers zegt is eenigszins cynisch, Hippolyt; het spijt mij dat ik niet het recht heb u hierop te antwoorden. Wat echter Gavrila Ardaljonowitch betreft, zeg dan zelf of van hem verwacht kan worden, dat hij zijn kalmte bewaarde na al wat hij verloor, ook al weet ge maar ten deele zijn omstandigheden ? Het komt mij voor dat het beter is, de dingen van uit dit oogpunt te bezien. Hij zal nog wel kunnen veranderen, hij heeft nog een lang leven voor zich

en het leven is rijk .... en overigens overigens, raakte

de vorst eensklaps den draad kwijt, — wat dat ondermijnen aangaat.... ik begrijp zelfs niet waarover ge het hebt; staken we liever dit gesprek, Hippolyt.

*— Staken we het voor 't oogenblik; bovendien gaat het immers niet zonder dat gij uw nobele gevoelens toont. Ja, vorst, bij u is het zoo, dat ge met uw eigen vinger voelen moet om het geloof weer kwijt te raken, ha! ha! En nu hebt ge volstrekte minachting voor mij, nietwaar?

— Waarom ? Omdat gij meer geleden hebt en lijdt dan wij ?

Sluiten