Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uit naam van heel Floreuse, om voor het laatst nog een hed van den speelman, door de clarinet en de gitaar te begeleiden. Onze muziekinstrumenten zijn al voor den dag gehaald. Wij preludeeren, beginnen:

In den dans kom ik je binden, O jonge borst en je beminde.

Mathilde is er hét vlugste bij, om met haar reine, heldere stem bij het refrein in te vallen. Dan volgt het gansche koor der dorpsgenooten, zoo luid, zoo geestdriftig, dat de ruitjes rinkelen van de herbergramen, en ik in mijn ontroering er over een heele valsche notenreeks laat ontghppen.

Als het hed uit is, ontsnappen wij beiden in de verwarring van de eindigende feestvreugd, wij volgen denzelfden weg van daareven; maar als we in de koele, donkere gang zijn gekomen, gaan we in plaats van den tuin in, de trap op, naar de kamer, die voor ons in een afgelegen gedeelte van de pastorie , in gereedheid is gebracht, en waar niemand van weet, zelfs niet mijn vader.

En dan weer wat later: de stilte, het wenkende licht naast de toogkast, en de kleederen van den trouwdag op de stoelen neergevleid, het frisch geurende laken, uitgespreid over ons beiden, en een dorstig naar mij toegekeerd gezicht, dat op het kussen rust

275

Sluiten