Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Er was waarschijnlijk een, font gemaakt met telegrafeeren, daar ik 5000 I> besteld had. Enfin, na lang en breed de zaak besproken te hebben gingen ze weer terug naar de stad en kwamen eindelijk terug met nog 1300 L., die we leenden Tan de Portugeesche stook.

Nadat ze ons nog verteld hadden, dat ze ons niet aan logies konden helpen, verdwenen ze.

Ik moet zeggen, dat het denkbeeld' in de hangar te moeten overnachten ons niet erg aanlokkelijk scheen. Tot onze groote vreugde kwam er eindelijk een Pers, die vloeiend Fransen sprak. Hij stelde zich voor als Monsieur Benjamin, vertegenwoordiger van t Fransche consulaat. Zeer verrast waren wij bij de mededeeling, dat hij tevens de Hollandsche belangen verzorgde.

Hij deed zich kennen als een uitstekend gastheer, die zich uitsloofde om 't ons naar den zin te maken. Maar hij kon ons helaas geen bedden aanbieden. In 't Fransche consulaat waren we echter tenminste behoorlijk onderdak. Twee rustbanken en oen matras op den grond waren zeer voldoende. Wij stilden onzen honger met dadels en eieren en dronken werkelijk plassen sodawater. Veel geslapen hebben we niet, want er waren een paar ezels, die dit met hun gebalk beletten. Sindsdien begrijp ik niet meer, hoe het komt, dat sommige lieden hun medemenschen Voor „stomme" ezels uitmaken. ; ( *s Morgens, na eenige vergeefsche pogingen te hebben gedaan om ons te wasschen met het vies bruine, brakke water, wandelden we naar de hangar, waar de machine geheel klaar stond.

De vierde etappe kon beginnen. En zij begon goed. We hadden den wind schuin in den rug en schoten flink op.

Wat is dat Perzisch hoogland een land vol verrassingen! Het is woest, grauw, eentonig, doch op de meest onverwachte plaatsen zagen we werkelijke paradijsjes liggen, mooi donkergroen zich afteekenend tegen den grijzen achtergrond. Wat moeten die menschen wel gedacht hebben? Zij hebben natuurlijk nog nooit een vliegtuig gezien, omdat wij. de eersten waren, die niet een stukje afstaken, doch werkelijk dwars door Perzië vlogen op ongeveer 200 K.M. van de kust.

Wat ons het meest verwonderde, was de totale afwezigheid van remous. De weg was overigens gemakkelijk te controleeren, daar er verschillende zeer markante punten zijn. Het was echter zeer heiig ten gevolge van de vele zandstormen op den. grond. Een leuk gezicht is dat, zooals die ver onder ons opdwarrelden. Daar we altijd op de kust moesten uitkomen, bleven we rustig koers houden. We bemerkten toen echter, dat de wind gedraaid en schuin tegen was. Daar we niet lager konden komen hielden

15

Sluiten