Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

155

van de katholieke partij. De expeditie naar Rome droeg daartoe het hare bij. In 1850 deed de pretendent vooral het leger bewerken. In 1852 moest hij aftreden en was dan niet herkiesbaar; vóór dien tijd behoorde hij zijn slag te slaan. De publieke opinie werd doeltreffend bewerkt, Parijs kreeg een bonapartistischen garnizoenscommandant, alles was voorbereid voor een staatsgreep.

Coup d'état. Daarvoor was 2 December 1851, de verjaardag van den slag bij Austerhtz, vastgesteld. Een aantal afgevaardigden o.a. Thiers, Cavaignac, werd plotseling gevangen genomen en de chambre des dép ut és bij proclamatie ontbonden. Victor Hugo organiseert haastig een comité van verweer, om de republiek door het volk te verdedigen, maar wordt met een aantal journalisten over de grenzen gezet. 3 December komt het in Parijs tot een oproer, weer een barricadenstrijd, door het leger onderdrukt. Napoleon wist den schijn te wekken, dat een tweede Juni-opstand zou voorkomen zijn. Meester van den toestand, proclameerde de president, dat de constitutie behoorde veranderd te worden. Napoleon zou tien jaar lang aanblijven, werd bekleed met monarchale macht en voerde voortaan den titel PrinsPresident. Een plebisciet bekrachtigde deze wijziging.

Van hier naar den troon was nog maar een stap. De propaganda voor een bonapartistisch keizerschap wordt ijverig voortgezet en de senaat doet ten slotte in 1852 een voorstel om Napoleon tot keizer .uit te roepen.

Napoleon keizer, 2 Dec. 1852—4 Sept. 1870. aDecember 1852 is de prins-president gehuldigd als Napoleon III, keizer der Franschen.

De Tweede Republiek hield op te bestaan.

Het was in een redevoering te Bordeaux, dat Napoleon de beroemd gebleven woorden uitsprak: „1'E mpire c'est la pai x".

Er was hem veel aan gelegen het vertrouwen der Europeesche staten te winnen. De mogendheden vreesden van hem een herhaling der veroveringspolitiek van zijn grooten naamgenoot en voorganger. Niet dan na nadrukkelijk nou genomen te hebben van zijn vredesbeloften, erkenden zij hun nieuwen collega als hoofd van den Franschen staat, ofschoon de vorsten persoonlijk met terughoudendheid op hem blijven neerzien. Czaar Nicolaas I, 1825—"855, weigerde Napoleon de gebruikelijke titulatuur „mon frère", en schreef „mon ami". Vergeefs zoekt de keizer een echtgenoote uit een der regeerende dynastieën; een Spaansche gravin, Eugénie de Mont ij o, werd keizerin van Frankrijk. Maar het keizerrijk moest op de eerste plaats

Sluiten