Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

6

geen tournée van 'n Fransche tooneeltroep of van bekende virtuosen was in uitzicht gesteld voor de gasten, die toch zoo nu en dan eenige ontspanning hard van noode hadden, om de moraal dp te houden. — Vandaar dat de geneesheer-directeur zijn toestemming gegeven had voor dit avondje.

Dagmar Olafsen, de Zweedsche patiënte, die overmorgen zou vertrekken, had volksliedjes gezongen. Geschald, — gejuicht had haar stem; — 't had zoo vroolijk geklonken, alsof zij de vreugde over haar herstel had willen uitjubelen in die zangen van haar land. De beide Spanjaarden, José Heredia y Gonzalvez en Manuélo Ricardo Diarjos hadden duetten op hun guitaar ten beste gegeven.

Wat hadden'kij hartelijk gelachen om de guitige manier, waarop mademoiselle Aline Vexin, het geestige Francaisetje een nogal gewaagden monoloog voordroeg. Maar zij verstond de kunst om het te lanceeren; „Glissons, n'appuyons pas," — zooals de Franschen dit zoo goed verstaan. Iedereen had geschaterd, — zelfs die zure, eeuwig-ontevreden Engelschman, Mr. Percy Elgarbey had 'n paar geluiden uitgestooten, die met een beetje goeden wil voor een poging tot lachen konden gehouden worden.

Maar 't was niet alles luchtige kost geweest! Met z'n drieën; zijzelf, — dr. Braun, de eerste adsistent, en Peter van Andelst, de grootê zware Hollander, hadden zij de „Sonate Pathétique" uitgevoerd. Dr. Braun bespeelde den violoncel hartstochtelijk; met juist gevoel; van Andelst vervulde de vioolpartij correct; zonder veel parade-gedoe. — Zij was een uitstekende pianiste. Heel haar Slavische natuur klaagde en zong in de goddelijke muziek van Beethoven. De vreemde macht ervan had ook de toehoorders onder bekoring gebracht, die ademloos hadden toegeluisterd tot het slotaccoord van het „rondo" verklonken was. Er waren er onder de patiënten, die haar voor dit groote genot bedankt hadden, met tranen in de oogen;en Oiga Petruwska, haar landgenoote, had haar onstuimig, uitbundig omhelsd en gekust!

Slot van het programma was *n allerdolste gelegenheidsrevue, waarin 'n twintigtal patiënten waren opgetreden, — tot groot vermaak van de toeschouwers, maar — eigenlijk tot nog grootere vreugde voor henzelf. *

Sluiten