is toegevoegd aan uw favorieten.

Moeder

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

115

Want, opgevoed als zij was, en met een door en door braven, solieden man als Dr. van Buren, leek zelfs zoo'n uitstapje, als waarvan ze wakend droomde, een onwaardige handeling, welke ze niet streng genoeg kon afkeuren.

En ze was boos op Maurice, omdat hij het had voorgesteld.

Maar! och! het was hem niet eens zoo kwalijk te nemen, hij, als Pranschman, dacht immers zoo anders over die dingen.

Clara had haar al zooveel verteld en zelfs getoond, sedert ze in Parijs was»

Heeren gingen er zoo maar, met allerlei dames, in restaurants déjêuneeren!

Gelukkig toch maar dat zij het niet had gedaan.

Ze had het afschuwelijk gevonden zich met dezulken gelijk te stellen.

De slotsom harer nachtelijke overdenkingen was dan ook dat ze niet dankbaar genoeg kon zijn de kracht te hebben gehad Maurice met een paar koele woorden af te schepen en, in die stemming, sliep ze eindelijk, rustig en kalm, in.

Toch droomde Mevrouw van Buren dien nacht van haar knappen, charmanten neef en niet van haar goeden, degelijken echtgenoot, maar dat kon zij niet helpen.