is toegevoegd aan uw favorieten.

Willem Wijcherts

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

113

En gerust was Alva Lodewijk tegengetrokken.

Hier, bij Jemmingen, zou 't pleit beslecht worden, of de geuzenpartij al of niet vasten voet zou hebben in Nederland.

De voorhoede van Alva's leger kwam in 't zicht.

«Eerst soldij!« brulde opeens Maarten de tasschen* maker! «Anders vechten we niet!«

Lodewijks oogen zochten den spreker.

«Eerst soldij!« brulden echter plotseling meerdere stemmen om Lodewijk heen. 't Was of de ontevredenen slechts hadden gewacht op 't sein, dat Maarten nu gaf. «Geld, geld!« gilden stemmen overal. «Anders vechten we niet!«

■ «Zwijg!« ... bulderde Lodewijk. «Daar is de vijand 1« «Geld! Geld! Eerst geld!«

«Ga heen dan, verraders! Wie Nassau trouw is, vóór!«

Ah! Daar kwamen ze toch! Ja daar kwamen de getrouwen, de dapperen, die hun woord gestand zouden doen, al werd nu de overwinning zeer twijfel* achtig. Ja, daar kwamen ze, arm maar trouw, offerend hun lijf en leven voor de goede zaak! Ja, daar kwamen ze, de trouwe krijgsman, die straks het woord had gevoerd tegen de ontevredenen, en Michiel en hon* derden anderen ...

«Brave kerels!« Welnu dan: «Overwinnen of sterven! Nu of nooit!«

«Nu of nooit! Nassau, Nassau!« bulderde het over de velden! «Nassau, Nassau!« ...

«Dwazen! Gekken zijn het, Sicke!« zei Maarten.

«Kom, maatk In wilde wanorde vluchtten de on< trouwe huurlingen weg.

Daar klonken de seinen tot den aanval. Het kanon bulderde...

«Nu of nooit! Nu of nooit!«

Zacht kermde een zwaar "gewonde. Hij lag be* wusteloos tusschen de struiken, zijn dood paard lag gedeeltelijk op hem. Zijn vizierklep was neergeslagen als

Willem Wijcherts 8