is toegevoegd aan je favorieten.

De schatgravers

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

7

Zij kakelden en jubelden erover als hadden zij een heusehe heldendaad verricht.

Toch waren er onder hen een paar kinderen, wier harten niet zoo onvermurwbaar waren.

Het waren Tom en Roosje van Dalen uit den kruidenierswinkel. Wel hadden zij uit oude gewoonte meegeholpen Gerrit te schelden en uit te jouwen.

Doch toen een steen den ongelukkige trof en zij zelfs bloed zagen, waren ze erg geschrikt.

Roosje was zelfs in tranen uitgebarsten.

Oh, wat hadden zij nu gedaan?

Men had den armen zwerver wel dood kunnen gooien.

En dan .... oh en dan, zou de politie er aan te pas komen, en hun in een donker hok sluiten.

Ze snikte of haar hartje moest breken.

En het moet tot haar eer gezegd, dat zij die traantjes niet alleen vergoot, uit angst voor de politie.

Neen, er school ook medelijden onder voor den mishandelden jongen. Zij kon zijn gezicht maar niet uit de gedachten zetten.

Het arme radelooze gezicht, waar het bloedstraaltje langs droop.

Waren zij dan wilden?

Waren zij zulke barbaren?