Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een uitbeelding van den toren die wij op moeten lichten, de figuur van Maurits toont, aldus insinueerend, dat hij daarbij toekeek ?

En toch verstaat men in diezelfde periode wel de kunst, zoo geen geestige dan toch een pittige politieke prent te maken. Het „Arminiaens Testament" is er zulk een. Ze stelt een pyramide of tombe voor op het Arminiaansche graf, in vakken verdeeld, waarop allerlei episoden uit het Remon-

fstrantsche regime met smalende bijschriften zijn afgebeeld. Ze is versierd met beelden : De Waartgelders, — Laster, Leugen, Lichtverley, Bedrog en Nijdt. Door een zeef worden, van een toren uit. waaroo Maurits staat, weifelaars e-ewor-

„„„ A 11 i_: I & 11 • Vi ij__ . '

r ^-UlVjW, we-

gelicht, vullen de prent, die met haar ingewikkeldheid en uitvoerigheid in elk geval boeit. Er is meer pit in dan in de meeste andere, b.v. de saai-uitgevoerde „Rechtveerdighe Sifter", waar de Advocaat en zijn vrienden door de zeef vallen, door Nassausche kracht en Mogende Macht vastgehouden.

Misschien was de strijd toch te verbitterd om geestigheid toe te laten, de strijd waarin Calvinisme en democratie, humanisme, de monarchistische ideeën, het republikeinsche beginsel, het militarisme en de opkomende oligarchie gewikkeld waren, terwijl voor een felle, stoute, caricatuur de Hollandsche kunstenaar van die dagen, die zich juist het realisme had verworven, niet geaard was.

De merkwaardigste satirieke uiting uit dien tijd is mij nog een houtsnee (door Muller als een grove houtsnede beschreven, maar zij lijkt mij precies wat een houtsnee zijn moet) op den Arminiaanschen predikant Taurinus. Een stier is losgebroken, een aapje met tiarra kijkt toe, een klok luidt. Een mooie prent, prettige afwisseling tusschen al die grauwe gravures.

Sluiten