Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

achtigheid van die tooneelpersonnage was gewekt. Waarlijk, ten volle het resultaat, dat Royaards zich maar wenschen kon !

Brondgeest, — een temperamentvol acteur, die in de maatschappij heeft gedebuteerd als luitenant bij de huzaren. Op het tooneel debuteerde hij te Purmerend; en wel in het gezelschap-Van Lier. Spoedig ging hij over naar de Vos en van Korlaar ; vandaar voor één jaar naar het Nederlandsch ; vandaar naar Le Gras en Haspels, waar hij twaalf jaar bleef. Toen is hij zelf gaan directeuren ; waarmee de onrust eerst recht begon. Eerst het Brondgeest-Ensemble in den TivoliSchouwburg, toen in Indië, toen weer in Rotterdam, toen weer in Den Haag. Enzoovoorts.

Brondgeest heeft „van alles" gespeeld. ,Herodes (in ,Salomé'), Prinzivalle in ,Monna Vanna', Jacques in ,De Twee Weezen' — Zijn ,Dolle Hans', gecreëerd bij Royaards' gezelschap, later voortgespeeld met een eigen klein emsemble, is éen van zijn beste rollen.

Gusta Poolman — (Mevrouw de Vos-Poolman) is den i4den Augustus 1920 vijftig jaar geworden. Ik zag haar datzelfde jaar nog als een jonge, exotische coquette ('ntemperamentvolle Hongaarsche) in 'n Duitsche klucht (,Woningnood' — Zwangeinquartierung'); en ze was volkomen overtuigend. Maar nog iets anders viel mij op, toen ik haar te midden van een troepje jongeren van Het Hofstad-Tooneel zag bewegen. Namelijk het rappe, geestig-rake, en het opmerkelijk-knappe, vakkundig knappe van haar bewegen en spreken. „Wat kénnen die menschen van de ouderegeneratie 't vak," zei me een paar dagen nadien 'n „opkomende ster" ! Jawel — en meer nog : wat zijn ze consciëntieus. Dat geldt vooral van de vrouwen van die vorige generatie ; en dat geldt voor Gusta Poolman in bijzondere mate. Zou het ook van de dochter van de eertijds vermaar-

Sluiten