Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Jaroslaw'schen Isolator" gebracht, die extra met het doel gebouwd was, om de meest onhandelbare geesten tot rede te brengen en tot een bekentenis te dwingen.

Na lange gevangenschap, die hem evenwel niet had kunnen breken, kwam zekeren dag een hooge G.P.U.-beambte in zijn cel, een Let, die zich den naam van de zeer voorname Russische familie Tutschkow had toegeëigend. Hij beloofde Ilarion volle vrijheid op voorwaarde, dat hij zou verklaren, een Godlooze te zijn, of zich voor het minst bij de zoogenaamde „Levende Kerk" zou voegen, welke kerk niets anders is dan een kerkelijk filiaal van de G.P.U. i)

Harion verhief zich in zijn gansche lengte. Bevend van toorn zei hij:

„Hoewel ik een Dienaar der Kerk ben, ben ik toch ook een Rus en kan toornig worden."

Daarop greep hij den Judas bij de kraag en wierp hem de deur van zijn „Isolator" uit.

Het gevolg was, dat Ilarion naar een noordelijk concentratiekamp gebracht werd, welks bewoners meewerken moesten aan het graven van het Kanaal, waardoor een verbinding tusschen de Oostzee en de Witte Zee zou tot stand gebracht worden. Ilarion werd tot opzichter van een grooten troep uitgemergelde gevangenen aangesteld, die in opdracht hadden, een bosch te rooien. Wanneer dit „gezelschap" niet aan de vereischte hoeveelheid kwam, werd Ilarion daarvoor verantwoordelijk gesteld. Men werkte van 3 uur 's morgens tot 9 uur 's avonds, maar de geëischte hoeveelheid werd niet bereikt, daar de lichaamsverzwakking der arbei-

*) Tijdens een drukbezochte bijéénkomst van theologen — in 1923 — was een beroemd Duitsch kerkhistoricus vol geestdrift voor de „Levende Kerk" (de man meende het Russisch machtig te zijn). De versteende Russische Kerk zou op deze wijze onze Hervorming nader komen. Sancta simplicitas. Mijn tegenspraak werd niet geloofd. Op ongemeene wijze weten de SovjetRussen het Westen te bedriegen.

Sluiten